Freudian slip
Ég lagdist í hrottalegt kvef um helgina. Í thridja sinn á thessu ári. Algerlega óumflýjanlegt enda dreymdi mömmu fyrir thví.
Helsta afleidingin var sú ad á tónleikunum á föstudag og laugardag thurfti ég ad beita mig hördu til ad eydileggja ekki undurfagran tónlistarflutning hljómsveitarinnar med hóstaköstum og hávaerum snýtingum. Ég komst heldur ekki á barinn eftir sídustu tónleikana og olli thar med ungum Svía grídarlegum vonbrigdum - en sá thóttist hafa himinn höndum tekid thegar hann áttadi sig á thví ad ég skildi saensku. Römm er sú taug er rekka dregur, födurtúna til.
Í lestinni á leidinni til Tilburgar í gaer gaetti ég thess ad hósta med miklum látum í hvert sinn sem lestin stoppadi til ad hleypa inn nýjum farthegum. Thad hafdi tilaetlud áhrif og sat ég ein í lestarvagninum mestalla ferdina. Thegar heim kom gerdi kötturinn Bezoek sig líklega til ad kúra hjá mér en haetti vid thegar ég snýtti mér framan í hana. Thad thótti mér midur enda fátt notalegra en latur köttur til ad halda hita á laerunum á manni thegar madur er med kvef.
Ég hringdi heim og lét svo loksins verda af thví ad tengja internetid á nýju tölvunni minni. Thegar ég aetladi ad líta á tölvupóstinn minn sló ég inn HORMAIL í stad HOTMAIL. Thad fannst mér videigandi.
Ég verd ad haetta ad naga neglurnar thegar pestir eru ad ganga.
Víóluskrímslid - med ónýtt ónaemiskerfi
Illgirni og almenn mannvonska
mánudagur, apríl 18, 2005
þriðjudagur, apríl 12, 2005
Vandamál
Ekki alls fyrir löngu sagdi Anita Dögg mér frá samtali sem hann hafdi heyrt útundan sér thar sem ungir kvenkyns laeknanemar raeddu saman um framtídarhorfur sínar. Theim thótti einsýnt ad laun laekna myndu án efa laekka á naestu árum og áratugum. Fjölgun kvenna innan stéttarinnar myndi án efa sjá til thess -eins og raunin hefdi ordid med "kvennastéttir" á bord vid kennara. Ad standa á rétti sínum og heimta sömu laun fyrir sömu vinnu og naesti (karl)madur virtist ekki inni í myndinni.
Mér vard hugsad til thessarar umraedu thegar ég las tilvitnun í hljómsveitarstjórann Anu Tali sem birtist í nýjasta tölubladi BBC Music Magazine. Thar svaradi hún spurningu um hvort ekki vaeri erfitt fyrir konu ad fóta sig í karllaegum heimi hljómsveitarstjórnunar svona; "Ég á vid mörg vandamál ad strída - en thad ad vera kona er ekki eitt af theim."
Madur spyr sjálfan sig hvort thessara tveggja vidhorfa sé vaenlegra til árangurs.
Víóluskrímslid - stendur á sínu
Ekki alls fyrir löngu sagdi Anita Dögg mér frá samtali sem hann hafdi heyrt útundan sér thar sem ungir kvenkyns laeknanemar raeddu saman um framtídarhorfur sínar. Theim thótti einsýnt ad laun laekna myndu án efa laekka á naestu árum og áratugum. Fjölgun kvenna innan stéttarinnar myndi án efa sjá til thess -eins og raunin hefdi ordid med "kvennastéttir" á bord vid kennara. Ad standa á rétti sínum og heimta sömu laun fyrir sömu vinnu og naesti (karl)madur virtist ekki inni í myndinni.
Mér vard hugsad til thessarar umraedu thegar ég las tilvitnun í hljómsveitarstjórann Anu Tali sem birtist í nýjasta tölubladi BBC Music Magazine. Thar svaradi hún spurningu um hvort ekki vaeri erfitt fyrir konu ad fóta sig í karllaegum heimi hljómsveitarstjórnunar svona; "Ég á vid mörg vandamál ad strída - en thad ad vera kona er ekki eitt af theim."
Madur spyr sjálfan sig hvort thessara tveggja vidhorfa sé vaenlegra til árangurs.
Víóluskrímslid - stendur á sínu
sunnudagur, apríl 10, 2005
Gröningen
Ef Amsterdam er Reykjavík er Groningen Akureyri. Tilburg er Selfoss. Thar sprengir gelnotkunin, bekkjabrúnkan og sportbílaeignin líka alla skala.
Ég er stödd í Groningen thessa vikuna til thess ad vinna mér inn fyrir fartölvunni sem ég keypti mér um daginn í einu best ígrundada kaupaedi sem ég hef stefnt sjálfri mér í. Nú get ég skrifad ritgerdir á sunnudögum í stad thess ad thvaelast um húsid eins og taugaveikladur hamstur og baka kökur.
Groningen er skemmtileg og lífleg borg. Nordur H-lendingar eru rólegir í tídinni og hér snýr enginn sér vid gangi madur í Álafossúlpu um göturnar. Á götunum er margt ad sjá og margt gledur augad. Eins og gamla konan sem ég sá á verslunargötunni í gaer.
Ég var ad leita mér ad falafelbúllu thegar ég rak augun í eldri konu sem lá í götunni. Almáttugur, hugsadi ég og aetladi ad stökkva til bjargar - en snarstansadi thegar ég sá ad hún var ekki ein. Undir henni lá smákrimmi, umthadbil 10 ára gamall, og hélt í töskuna hennar med bádum höndum. Gamla konan nefndi piltinn öllum illum nöfnum og fór svo ad lemja hann med regnhlífinni sinni. Strákurinn var thó ekki á thví ad gefast upp og hélt sem fastast í töskuna. Sú gamla reiddi honum thá ROKNAHÖGG í hausinn svo hann lét undan. Hún stód upp, reif til sín töskuna og hellti nýjum skammti af fúkyrdum yfir minigangsterinn. Sá var fljótur á faetur. Honum virtist ekki hafa ordid meint af barsmídunum thví hann svaradi frúnni fullum hálsi og gaf henni dónalegt merki med midfingrinum. Örlög hans voru innsiglud.
Thad sídasta sem ég sá til thessa thokkapars var ad strákurinn hljóp skelfingu lostinn og á hardaspretti undan gömlu konunni sem elti hann med hávaerum öskrum og sveifladi regnhlífinni af miklum mód. Sá reynir ábyggilega aldrei framar ad stela töskum af gömlum konum. Ofuramman er maett til leiks á ný. (Nudge nudge...)
Víóluskrímslid - sjálfsvörn í verki
Ef Amsterdam er Reykjavík er Groningen Akureyri. Tilburg er Selfoss. Thar sprengir gelnotkunin, bekkjabrúnkan og sportbílaeignin líka alla skala.
Ég er stödd í Groningen thessa vikuna til thess ad vinna mér inn fyrir fartölvunni sem ég keypti mér um daginn í einu best ígrundada kaupaedi sem ég hef stefnt sjálfri mér í. Nú get ég skrifad ritgerdir á sunnudögum í stad thess ad thvaelast um húsid eins og taugaveikladur hamstur og baka kökur.
Groningen er skemmtileg og lífleg borg. Nordur H-lendingar eru rólegir í tídinni og hér snýr enginn sér vid gangi madur í Álafossúlpu um göturnar. Á götunum er margt ad sjá og margt gledur augad. Eins og gamla konan sem ég sá á verslunargötunni í gaer.
Ég var ad leita mér ad falafelbúllu thegar ég rak augun í eldri konu sem lá í götunni. Almáttugur, hugsadi ég og aetladi ad stökkva til bjargar - en snarstansadi thegar ég sá ad hún var ekki ein. Undir henni lá smákrimmi, umthadbil 10 ára gamall, og hélt í töskuna hennar med bádum höndum. Gamla konan nefndi piltinn öllum illum nöfnum og fór svo ad lemja hann med regnhlífinni sinni. Strákurinn var thó ekki á thví ad gefast upp og hélt sem fastast í töskuna. Sú gamla reiddi honum thá ROKNAHÖGG í hausinn svo hann lét undan. Hún stód upp, reif til sín töskuna og hellti nýjum skammti af fúkyrdum yfir minigangsterinn. Sá var fljótur á faetur. Honum virtist ekki hafa ordid meint af barsmídunum thví hann svaradi frúnni fullum hálsi og gaf henni dónalegt merki med midfingrinum. Örlög hans voru innsiglud.
Thad sídasta sem ég sá til thessa thokkapars var ad strákurinn hljóp skelfingu lostinn og á hardaspretti undan gömlu konunni sem elti hann med hávaerum öskrum og sveifladi regnhlífinni af miklum mód. Sá reynir ábyggilega aldrei framar ad stela töskum af gömlum konum. Ofuramman er maett til leiks á ný. (Nudge nudge...)
Víóluskrímslid - sjálfsvörn í verki
mánudagur, apríl 04, 2005
Lög og reglur
Hér í H-landi thykir fólki ofsa gaman ad búa til reglur. Theim thykir líka gaman ad fylgja theim út í ystu aesar. Ef búd lokar klukkan sex er manni ekki hleypt inn tíu mínútur í. Ef straetó stendur á raudu ljósi í 2-3 mínútur er ekki séns ad bílstjórinn opni fyrir manni svo madur thurfi ekki ad bída í hálftíma. Ef í reglunum stendur ad faera skuli alla thá er lenda í bílslysi burt af slysstad á börum er thad gert sama thó allir their sem lentu í slysinu geti farid flikk flakk heljarstökk án vandraeda.
Um daginn vard slys á hradbraut hér skammt frá. Bílstjóri missti stjórn á farataeki sínu og lenti út af veginum. Honum var ekki verr brugdid en svo ad hann losadi sig sjálfur úr flakinu og rölti upp á veg til thess ad kalla eftir hjálp. Ekki leid á löngu thar til fyrir honum stoppadi annar ökumadur sem baud honum ad bída í sínum bíl medan lögregla og sjúkralid vaeri ad koma sér á stadinn.
Thegar sjúkrabíllinn kom ad tók vid mikid thóf enda var vesalings manninum samkvaemt reglum víst stranglega bannad ad hreyfa sig úr sínum klessta bíl. Sú stadreynd ad hann var kominn inn í bíl hjá velviljudum vegfaranda olli ekki minni vandraedum. Thad er nefnilega líka stranglega bannad ad hreyfa slasada af slysstad nema á börum. Eftir japl jaml og fudur var ákvedid ad SAGA THAKID af bílnum sem hinn óheppni ökumadur sat í svo haegt vaeri ad koma börunum ad. Ekki fylgdi sögunni hvort eigandi bílsins hafi verid sáttur vid thaer adgerdir, ekki síst thegar hinn slasadi bad margsinnis um ad fá ad fara sjálfur út úr bílnum. Hann hlyti ad geta thad fyrst hann komst sjálfur inn.
Er ekki allt í lagi heima hjá fólki.
Víóluskrímslid- anarkí og kaos
Hér í H-landi thykir fólki ofsa gaman ad búa til reglur. Theim thykir líka gaman ad fylgja theim út í ystu aesar. Ef búd lokar klukkan sex er manni ekki hleypt inn tíu mínútur í. Ef straetó stendur á raudu ljósi í 2-3 mínútur er ekki séns ad bílstjórinn opni fyrir manni svo madur thurfi ekki ad bída í hálftíma. Ef í reglunum stendur ad faera skuli alla thá er lenda í bílslysi burt af slysstad á börum er thad gert sama thó allir their sem lentu í slysinu geti farid flikk flakk heljarstökk án vandraeda.
Um daginn vard slys á hradbraut hér skammt frá. Bílstjóri missti stjórn á farataeki sínu og lenti út af veginum. Honum var ekki verr brugdid en svo ad hann losadi sig sjálfur úr flakinu og rölti upp á veg til thess ad kalla eftir hjálp. Ekki leid á löngu thar til fyrir honum stoppadi annar ökumadur sem baud honum ad bída í sínum bíl medan lögregla og sjúkralid vaeri ad koma sér á stadinn.
Thegar sjúkrabíllinn kom ad tók vid mikid thóf enda var vesalings manninum samkvaemt reglum víst stranglega bannad ad hreyfa sig úr sínum klessta bíl. Sú stadreynd ad hann var kominn inn í bíl hjá velviljudum vegfaranda olli ekki minni vandraedum. Thad er nefnilega líka stranglega bannad ad hreyfa slasada af slysstad nema á börum. Eftir japl jaml og fudur var ákvedid ad SAGA THAKID af bílnum sem hinn óheppni ökumadur sat í svo haegt vaeri ad koma börunum ad. Ekki fylgdi sögunni hvort eigandi bílsins hafi verid sáttur vid thaer adgerdir, ekki síst thegar hinn slasadi bad margsinnis um ad fá ad fara sjálfur út úr bílnum. Hann hlyti ad geta thad fyrst hann komst sjálfur inn.
Er ekki allt í lagi heima hjá fólki.
Víóluskrímslid- anarkí og kaos
föstudagur, apríl 01, 2005
1. apríl
Thad er komid vor í H-landi. Magnólíutré og krókusar ilma í kapp vid sólabakadan hundaskít, fuglarnir maka sig af kappi í vel snyrtum runnum, verandir kaffihúsanna fyllast af léttklaeddum bjórthyrstum H-lendingum og próftaflan er komin í hús.
Á midvikudag maetti ég í sídasta sinn til vinnu í Tónskólanum í Eindhoven. Leidbeinandinn minn er kominn aftur úr faedingarorlofi. Hún heitir Agnes og kemur frá Ungverjalandi. Agnesi var vel fagnad af kollegunum sem kysstu hana í bak og fyrir og óskudu til hamingju med krógann. Karlmönnunum vöknadi um augu thegar their minntust faedinga sinna eigin barna. Kvenfólkid klappadi henni á bakid eins og reyndum vörubílsstjóra sem komist hefur leidina frá ísafirdi til Reykjavíkur í blindbyl og tólf vindstigum án thess ad drepa sig eda skemma farminn. Spurdu svo óthaegilega nákvaemra spurninga líffaerafraedilegs edlis.
Börnin í Eindhoven báru mér vel söguna thó ekki hafi ég gert theim lífid neitt audveldara sídastlidna fjóra mánudi. Ég lít thví svo á ad ég hafi lokid verknáminu med stael.
Nú taka vid ritgerdir á ritgerdir ofan, sálfraediverkefni thar sem ég tharf ad skrifa tvaer bladsídur um efni sem afgreida maetti í tveimur málsgreinum, aefingar, fyrirlestrar og próf. Sídasta prófid er 31.maí. Ég kem heim daginn eftir. Vei theim sem leggur í ad saekja mig.
Víóluskrímslid - í gódum fíling
Thad er komid vor í H-landi. Magnólíutré og krókusar ilma í kapp vid sólabakadan hundaskít, fuglarnir maka sig af kappi í vel snyrtum runnum, verandir kaffihúsanna fyllast af léttklaeddum bjórthyrstum H-lendingum og próftaflan er komin í hús.
Á midvikudag maetti ég í sídasta sinn til vinnu í Tónskólanum í Eindhoven. Leidbeinandinn minn er kominn aftur úr faedingarorlofi. Hún heitir Agnes og kemur frá Ungverjalandi. Agnesi var vel fagnad af kollegunum sem kysstu hana í bak og fyrir og óskudu til hamingju med krógann. Karlmönnunum vöknadi um augu thegar their minntust faedinga sinna eigin barna. Kvenfólkid klappadi henni á bakid eins og reyndum vörubílsstjóra sem komist hefur leidina frá ísafirdi til Reykjavíkur í blindbyl og tólf vindstigum án thess ad drepa sig eda skemma farminn. Spurdu svo óthaegilega nákvaemra spurninga líffaerafraedilegs edlis.
Börnin í Eindhoven báru mér vel söguna thó ekki hafi ég gert theim lífid neitt audveldara sídastlidna fjóra mánudi. Ég lít thví svo á ad ég hafi lokid verknáminu med stael.
Nú taka vid ritgerdir á ritgerdir ofan, sálfraediverkefni thar sem ég tharf ad skrifa tvaer bladsídur um efni sem afgreida maetti í tveimur málsgreinum, aefingar, fyrirlestrar og próf. Sídasta prófid er 31.maí. Ég kem heim daginn eftir. Vei theim sem leggur í ad saekja mig.
Víóluskrímslid - í gódum fíling
miðvikudagur, mars 30, 2005
Málshaettir
Mér thykja málshaettir skemmtilegir. Sérstaklega thegar their hitta í mark. Thess vegna fagna ég thví ávallt ad fá súkkuladiegg á páskum. Súkkuladid sjálft er aukaatridi. Adalatridid er málshátturinn.
Í ár fékk ég tvo góda. Bádir áttu vel vid mig og mína persónu en jödrudu thó vid ad vera kvikindislegir. Eggid sem ég opnadi med Anitu Dögg innihélt "Betri er beiskur sannleikur en blídmál lygi." Thad fannst mér mjög videigandi af ýmsum ástaedum. Eggid sem ég sló opid í herberginu mínu í Húsi hinna töfrandi lita í gaerkveldi bjó yfir hinum sívinsaela "Enginn tyggur tannlaus." Ég fékk samstundis samviskubit yfir thví ad hafa ekki nennt ad aefa mig í páskafríinu.
Thetta var samt skárra en árid sem ég fékk "Enginn verdur óbarinn biskup" og Bödvar Pétur fraendi minn fékk "Margt er líkt med skyldum"og daemdist thar med til aevarandi nördaskapar.
Sídustu daga hef ég dreift smáeggjum um medal vina og kunningja og hlegid mig máttlausa ad kvikindisskapnum sem thau toga út úr eggjunum á medan thau horfa á mig í forundran. Luis fékk "Mikid bál slokknar skjótt ef ad vidinn vantar." Ég vona ad kaerastan thín sé dugleg ad baeta á eldinn, sagdi ég og flúdi samstundis upp stigann enda flaug skór á eftir mér. Málshaettir baeta fjölskyldu og vinabönd. Thad er alveg ljóst.
Víóluskrímslid - oft er flagd undir fögru skinni
Mér thykja málshaettir skemmtilegir. Sérstaklega thegar their hitta í mark. Thess vegna fagna ég thví ávallt ad fá súkkuladiegg á páskum. Súkkuladid sjálft er aukaatridi. Adalatridid er málshátturinn.
Í ár fékk ég tvo góda. Bádir áttu vel vid mig og mína persónu en jödrudu thó vid ad vera kvikindislegir. Eggid sem ég opnadi med Anitu Dögg innihélt "Betri er beiskur sannleikur en blídmál lygi." Thad fannst mér mjög videigandi af ýmsum ástaedum. Eggid sem ég sló opid í herberginu mínu í Húsi hinna töfrandi lita í gaerkveldi bjó yfir hinum sívinsaela "Enginn tyggur tannlaus." Ég fékk samstundis samviskubit yfir thví ad hafa ekki nennt ad aefa mig í páskafríinu.
Thetta var samt skárra en árid sem ég fékk "Enginn verdur óbarinn biskup" og Bödvar Pétur fraendi minn fékk "Margt er líkt med skyldum"og daemdist thar med til aevarandi nördaskapar.
Sídustu daga hef ég dreift smáeggjum um medal vina og kunningja og hlegid mig máttlausa ad kvikindisskapnum sem thau toga út úr eggjunum á medan thau horfa á mig í forundran. Luis fékk "Mikid bál slokknar skjótt ef ad vidinn vantar." Ég vona ad kaerastan thín sé dugleg ad baeta á eldinn, sagdi ég og flúdi samstundis upp stigann enda flaug skór á eftir mér. Málshaettir baeta fjölskyldu og vinabönd. Thad er alveg ljóst.
Víóluskrímslid - oft er flagd undir fögru skinni
fimmtudagur, mars 17, 2005
Jardarför
Í morgun fór ég í mína fyrstu jardarför í H-landi. Ég thekkti ekkert frúna sem jardsett var. Ég og Annegret vorum ad spila.
Athöfnin fór fram í nýbyggdri kathólskri kirkju thar sem reykelsisilmurinn sveif yfir vötnum. Presturinn var kraftalegur karl á sextugsaldri hvers rauda nef kom upp um óvenjulegt dálaeti hans á messuvíni vid ýmis taekifaeri. Fyrst leist honum ekkert á okkur og spurdi okkur tíu sinnum hvort vid gaetum nú örugglega ekkert spilad á píanó undir sálmasöng. Nei, vid gátum ekki spilad á píanó. Thad fannst honum ekki nógu gott. En hin látna hafdi sérstaklega bedid um ad hafa ekki "helv... kórinn" svo lítid var vid thví ad gera.
Athöfnin var látlaus og falleg. Aettingjar gömlu konunnar héldu stuttar tölur sem fjölludu flestar um hversu hrikalega erfidu og ömurlegu lífi hin látna hafdi lifad. Eftir thví sem á leid vard ég ánaegdari fyrir hennar hönd ad hafa loksins látid verda af thví ad deyja. Ekki fannst henni gaman ad lífinu ef eitthvad er ad marka eftirlifendurna. Presturinn, sem hafdi fengid sér gódan sopa af göróttum drykk ádur en hann steig í pontu, hélt maerdarfulla raedu um hina látnu og sulladi óvart vígdu vatni yfir alla fremstu rödina í kirkjunni. Vid Annegret spiludum Elegíu eftir Stravinskí. Á medan vid spiludum var söfnunarbaukurinn látinn ganga og thad klingdi í smámynt um alla kirkjuna. Thví fylgdi furduleg tilfinning.
Eftir athöfnina kom presturinn ad máli vid okkur og spurdi hvort vid vaerum til í ad spila oftar vid jardarfarir. Honum thaetti reyndar svo ágaett ad hafa ekki söfnudinn gólandi alltaf hreint. Miklu betra ad hafa thetta svona instrúmental. Svo spurdi hann hvort vid vaerum kathólskar. Vid neitudum thví. Nú, enginn er fullkominn, flissadi karlinn. Vid létum hann fá símann heima.
Víóluskrímslid - fridur sé med ydur.
Í morgun fór ég í mína fyrstu jardarför í H-landi. Ég thekkti ekkert frúna sem jardsett var. Ég og Annegret vorum ad spila.
Athöfnin fór fram í nýbyggdri kathólskri kirkju thar sem reykelsisilmurinn sveif yfir vötnum. Presturinn var kraftalegur karl á sextugsaldri hvers rauda nef kom upp um óvenjulegt dálaeti hans á messuvíni vid ýmis taekifaeri. Fyrst leist honum ekkert á okkur og spurdi okkur tíu sinnum hvort vid gaetum nú örugglega ekkert spilad á píanó undir sálmasöng. Nei, vid gátum ekki spilad á píanó. Thad fannst honum ekki nógu gott. En hin látna hafdi sérstaklega bedid um ad hafa ekki "helv... kórinn" svo lítid var vid thví ad gera.
Athöfnin var látlaus og falleg. Aettingjar gömlu konunnar héldu stuttar tölur sem fjölludu flestar um hversu hrikalega erfidu og ömurlegu lífi hin látna hafdi lifad. Eftir thví sem á leid vard ég ánaegdari fyrir hennar hönd ad hafa loksins látid verda af thví ad deyja. Ekki fannst henni gaman ad lífinu ef eitthvad er ad marka eftirlifendurna. Presturinn, sem hafdi fengid sér gódan sopa af göróttum drykk ádur en hann steig í pontu, hélt maerdarfulla raedu um hina látnu og sulladi óvart vígdu vatni yfir alla fremstu rödina í kirkjunni. Vid Annegret spiludum Elegíu eftir Stravinskí. Á medan vid spiludum var söfnunarbaukurinn látinn ganga og thad klingdi í smámynt um alla kirkjuna. Thví fylgdi furduleg tilfinning.
Eftir athöfnina kom presturinn ad máli vid okkur og spurdi hvort vid vaerum til í ad spila oftar vid jardarfarir. Honum thaetti reyndar svo ágaett ad hafa ekki söfnudinn gólandi alltaf hreint. Miklu betra ad hafa thetta svona instrúmental. Svo spurdi hann hvort vid vaerum kathólskar. Vid neitudum thví. Nú, enginn er fullkominn, flissadi karlinn. Vid létum hann fá símann heima.
Víóluskrímslid - fridur sé med ydur.
laugardagur, mars 12, 2005
Braud og leikar
Mánudagur, thridjudagur midvikudagur, fimmtudagur, föstudagur, laugardagur, sunnudagur...
...og thá er vikan búin.
Á mánudegi leid mér eins og verid vaeri ad kasta mér fyrir ljónin. Á thridjudegi fór allt í vesen, rifrildi og vitleysu. Á midvikudegi kom kennarinn minn í "óvaenta heimsókn" og skakkadi leikinn. Á fimmtudegi voru fyrstu tónleikarnir. Ég gaf tvisvar vitlaust inn og ónefnd stúlka rauk út af svidinu í fússi thegar vid fengum samt standandi klapp.
Á föstudag voru tónleikar númer tvö. Thegar vid komum í tónleikasalinn var búid ad setja upp thrjár sjónvarpsmyndavélar á svidinu og risastóran skjá á la Britney Spears yfir svidid svo allir gaetu nú séd tónlistarmennina. Ég vard skelkud og hugsadi med sjálfri mér ad nú thyrfti ég ad passa mig ad gretta mig ekki. Thad var ekki á ástandid baetandi.
Tónleikarnir gengu vel, sem betur fer. Thó leid mér eins og ég hefdi ordid fyrir straetó ad theim loknum. Í stad thess ad fara í baeinn og hrynja í thad eins og ég hafdi séd í hillingum alla vikuna fór ég heim, lagadi mér te og hringdi í pabba til ad óska honum til hamingju med 64 ára afmaelid. Luis húsbródur mínum og fósturfödur vard mjög létt thegar hann var búinn ad reikna út ad fyrst pabbi vaeri 64 hefdi hann verid kominn vel á fertugsaldur thegar hann eignadist mig. Luis er sjálfur rétt rúmlega thrítugur og thótti gott ad vita ad enn vaeri von í thessum heimi.
Í dag er laugardagur. Enginn nennti ad leika vid mig svo ég fór í skólann ad vinna pappírsvinnu og aefa mig svolítid. Á morgun er sunnudagur. Thá aetla ég ekki ad gera neitt.
Og thá er vikan búin. Loksins. Og ég thurfti ekki ad drepa neinn.
Víóluskrímslid - létt
Mánudagur, thridjudagur midvikudagur, fimmtudagur, föstudagur, laugardagur, sunnudagur...
...og thá er vikan búin.
Á mánudegi leid mér eins og verid vaeri ad kasta mér fyrir ljónin. Á thridjudegi fór allt í vesen, rifrildi og vitleysu. Á midvikudegi kom kennarinn minn í "óvaenta heimsókn" og skakkadi leikinn. Á fimmtudegi voru fyrstu tónleikarnir. Ég gaf tvisvar vitlaust inn og ónefnd stúlka rauk út af svidinu í fússi thegar vid fengum samt standandi klapp.
Á föstudag voru tónleikar númer tvö. Thegar vid komum í tónleikasalinn var búid ad setja upp thrjár sjónvarpsmyndavélar á svidinu og risastóran skjá á la Britney Spears yfir svidid svo allir gaetu nú séd tónlistarmennina. Ég vard skelkud og hugsadi med sjálfri mér ad nú thyrfti ég ad passa mig ad gretta mig ekki. Thad var ekki á ástandid baetandi.
Tónleikarnir gengu vel, sem betur fer. Thó leid mér eins og ég hefdi ordid fyrir straetó ad theim loknum. Í stad thess ad fara í baeinn og hrynja í thad eins og ég hafdi séd í hillingum alla vikuna fór ég heim, lagadi mér te og hringdi í pabba til ad óska honum til hamingju med 64 ára afmaelid. Luis húsbródur mínum og fósturfödur vard mjög létt thegar hann var búinn ad reikna út ad fyrst pabbi vaeri 64 hefdi hann verid kominn vel á fertugsaldur thegar hann eignadist mig. Luis er sjálfur rétt rúmlega thrítugur og thótti gott ad vita ad enn vaeri von í thessum heimi.
Í dag er laugardagur. Enginn nennti ad leika vid mig svo ég fór í skólann ad vinna pappírsvinnu og aefa mig svolítid. Á morgun er sunnudagur. Thá aetla ég ekki ad gera neitt.
Og thá er vikan búin. Loksins. Og ég thurfti ekki ad drepa neinn.
Víóluskrímslid - létt
þriðjudagur, mars 08, 2005
Mórall
Thad er algengur misskilningur og mýta ad tónlistarmenn séu allir fridsamt og kurteist fólk med góda tilfinningu fyrir mannlegum samskiptum. Medal theirra, eins og í ödrum stéttum leynast nefnilega karakterar inn á milli sem virdast hafa meiri áhuga á thví ad keppa vid og spilla fyrir náunganum en ad spila góda tónlist sér og ödrum til yndisauka.
Keppnisandinn er sterkur í tónlistarháskólunum thar sem menn er raegdir miskunnarlaust fari their út af sporinu. Menn eru daemdir eftir thví hvernig their spila. Eda öllu heldur, hvernig hinni svokölludu elítu finnst their spila.
Nú er thad svo ad their bestu raegja sjaldnast nokkurn mann enda tilgangslaust ad eyda orku í tud á svo lágu plani thegar menn eru hvort ed er á toppnum. Thó ég tilheyri ekki theim hópi hef ég thad fyrir reglu ad koma fram vid kollega mína af kurteisi og virdingu. En thad getur reynst haettulegt. Sumum finnst almenn kurteisi og sveigjanleiki nefnilega veikleikamerki.
Sídan í gaer hef ég thurft ad leida hjá mér bréfasendingar, addróttanir, hvísl, pískur og illa dulbúnar adfinnslur ákvedinnar manneskju í víóluhópnum sem ég leidi í hljómsveitarverkefni vikunnar. Henni finnst ég ekki eiga skilid ad sitja thar sem ég sit og notar hvert taekifaeri til ad lýsa vanthóknun sinni á frammistödu minni. Auk thess tekur hún sér thad bessaleyfi ad breyta strokum og ödru slíku hjá hópnum án thess ad yrda á mig. Thad gefur auga leid ad erfitt er ad gera sitt besta vid thessar adstaedur. Thegar ég ákvad ad taka á málinu af throska og festu og spjalla vid hana í hléinu rauk hún burt í reidikasti og sakadi mig um ad vera ad fara med allt til andskotans thví ég taeki ekki mark á henni. Thad var thá.
Restin af grúppunni ( sem fannst ég standa mig ágaetlega) kom fyrir hana vitinu ad einhverju marki í hléinu. Er vid byrjudum seinni aefinguna stökk hún út í sal rétt fyrir erfidasta hlutann í verkinu til thess ad "athuga hljóminn." Ad menn skuli nenna ad standa í thessu.
Ég er fridelskandi manneskja. Afhverju geta menn ekki bara verid almennilegir hver vid annan og unnid saman án thess ad haga sér eins og vitleysingar. Vid erum hér til thess ad laera um tónlist og spila tónlist en ekki til thess ad leika okkur í sandkassaleik. Verdi ástandid eins á morgun er thó audvelt ad ákveda naesta skref sama hvad öllum prinsippum lídur.
Ég drep hana bara.
Víóluskrímslid - med vindinn í fangid
Thad er algengur misskilningur og mýta ad tónlistarmenn séu allir fridsamt og kurteist fólk med góda tilfinningu fyrir mannlegum samskiptum. Medal theirra, eins og í ödrum stéttum leynast nefnilega karakterar inn á milli sem virdast hafa meiri áhuga á thví ad keppa vid og spilla fyrir náunganum en ad spila góda tónlist sér og ödrum til yndisauka.
Keppnisandinn er sterkur í tónlistarháskólunum thar sem menn er raegdir miskunnarlaust fari their út af sporinu. Menn eru daemdir eftir thví hvernig their spila. Eda öllu heldur, hvernig hinni svokölludu elítu finnst their spila.
Nú er thad svo ad their bestu raegja sjaldnast nokkurn mann enda tilgangslaust ad eyda orku í tud á svo lágu plani thegar menn eru hvort ed er á toppnum. Thó ég tilheyri ekki theim hópi hef ég thad fyrir reglu ad koma fram vid kollega mína af kurteisi og virdingu. En thad getur reynst haettulegt. Sumum finnst almenn kurteisi og sveigjanleiki nefnilega veikleikamerki.
Sídan í gaer hef ég thurft ad leida hjá mér bréfasendingar, addróttanir, hvísl, pískur og illa dulbúnar adfinnslur ákvedinnar manneskju í víóluhópnum sem ég leidi í hljómsveitarverkefni vikunnar. Henni finnst ég ekki eiga skilid ad sitja thar sem ég sit og notar hvert taekifaeri til ad lýsa vanthóknun sinni á frammistödu minni. Auk thess tekur hún sér thad bessaleyfi ad breyta strokum og ödru slíku hjá hópnum án thess ad yrda á mig. Thad gefur auga leid ad erfitt er ad gera sitt besta vid thessar adstaedur. Thegar ég ákvad ad taka á málinu af throska og festu og spjalla vid hana í hléinu rauk hún burt í reidikasti og sakadi mig um ad vera ad fara med allt til andskotans thví ég taeki ekki mark á henni. Thad var thá.
Restin af grúppunni ( sem fannst ég standa mig ágaetlega) kom fyrir hana vitinu ad einhverju marki í hléinu. Er vid byrjudum seinni aefinguna stökk hún út í sal rétt fyrir erfidasta hlutann í verkinu til thess ad "athuga hljóminn." Ad menn skuli nenna ad standa í thessu.
Ég er fridelskandi manneskja. Afhverju geta menn ekki bara verid almennilegir hver vid annan og unnid saman án thess ad haga sér eins og vitleysingar. Vid erum hér til thess ad laera um tónlist og spila tónlist en ekki til thess ad leika okkur í sandkassaleik. Verdi ástandid eins á morgun er thó audvelt ad ákveda naesta skref sama hvad öllum prinsippum lídur.
Ég drep hana bara.
Víóluskrímslid - med vindinn í fangid
mánudagur, mars 07, 2005
Útsýni yfir sléttuna
Í gaerkvöldi var fyrsta alvöru gigg nýstofnada partíkvartettsins Cuartetto Claro. Ég spila í thessum grídarsniduga kvartett thví ég er fátaekur tónlistarnemi og mig vantar péning. Hinn 3/4 hlutinn spilar med thví thaer eru fátaekir atvinnutónlistarmenn sem vantar péning. Thad er upplífgandi tilhugsun.
Giggid snerist um dinnertónlist í 4 tíma í fimmtugsafmaeli ríkrar frúar hér í Tilburg. Veislan fór fram á heimili hennar - sem var á 38. haed nýbyggda skýjakljúfsins Westpoint Towers (H-lendingum finnst kúl ad skíra nýbyggd hús amerískum nöfnum) sem byggdur var svo Tilburg liti út fyrir ad vera alvöru borg. Íbúdin var afar fansí smansí, hvít med krómi og útsýnid stórkostlegt. Madur áttar sig ekki á thví hversu hrikalega flatt H-land er fyrr en madur sér thad úr lofti.
Veislan var mannmörg, grídarleg drykkja og mikill klidur. Thad kom sér vel fyrir Cuartetto Claro sem var ekki búinn ad hafa tíma til ad aefa nógu vel. Lítid bar thó á afmaelisbarninu. Eftir ad hafa haldid stutta tölu og bodid menn velkomna tók madurinn hennar nefnilega vid. Öh. Engu líkara var en ad manninum vaeri meinilla vid ad veislan sú vaeri haldin í tilefni afmaelis konunnar hans en ekki hans sjálfs. Hann tród sér thví fram vid hin ýmsu taekifaeri og hélt stuttar taekifaerisraedur. Eftir thví sem fleiri raudvínsflöskur taemdust vid veislubordid rauf hann veislugledina oftar til ad skála fyrir hinum ýmsu veislugestum. Undir lok kvöldsins var hann farinn ad gera sér ansi oft ferd út í hornid thar sem vid sátum og spiludum, veifa höndunum í listraenni hrifningu og káfa á fyrstu fidlunni. Jahá.
Vid fengum borgad med skilum.
Sem betur fer.
Víóluskrímslid - illt í bakinu
Í gaerkvöldi var fyrsta alvöru gigg nýstofnada partíkvartettsins Cuartetto Claro. Ég spila í thessum grídarsniduga kvartett thví ég er fátaekur tónlistarnemi og mig vantar péning. Hinn 3/4 hlutinn spilar med thví thaer eru fátaekir atvinnutónlistarmenn sem vantar péning. Thad er upplífgandi tilhugsun.
Giggid snerist um dinnertónlist í 4 tíma í fimmtugsafmaeli ríkrar frúar hér í Tilburg. Veislan fór fram á heimili hennar - sem var á 38. haed nýbyggda skýjakljúfsins Westpoint Towers (H-lendingum finnst kúl ad skíra nýbyggd hús amerískum nöfnum) sem byggdur var svo Tilburg liti út fyrir ad vera alvöru borg. Íbúdin var afar fansí smansí, hvít med krómi og útsýnid stórkostlegt. Madur áttar sig ekki á thví hversu hrikalega flatt H-land er fyrr en madur sér thad úr lofti.
Veislan var mannmörg, grídarleg drykkja og mikill klidur. Thad kom sér vel fyrir Cuartetto Claro sem var ekki búinn ad hafa tíma til ad aefa nógu vel. Lítid bar thó á afmaelisbarninu. Eftir ad hafa haldid stutta tölu og bodid menn velkomna tók madurinn hennar nefnilega vid. Öh. Engu líkara var en ad manninum vaeri meinilla vid ad veislan sú vaeri haldin í tilefni afmaelis konunnar hans en ekki hans sjálfs. Hann tród sér thví fram vid hin ýmsu taekifaeri og hélt stuttar taekifaerisraedur. Eftir thví sem fleiri raudvínsflöskur taemdust vid veislubordid rauf hann veislugledina oftar til ad skála fyrir hinum ýmsu veislugestum. Undir lok kvöldsins var hann farinn ad gera sér ansi oft ferd út í hornid thar sem vid sátum og spiludum, veifa höndunum í listraenni hrifningu og káfa á fyrstu fidlunni. Jahá.
Vid fengum borgad med skilum.
Sem betur fer.
Víóluskrímslid - illt í bakinu
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)