Illgirni og almenn mannvonska

sunnudagur, desember 19, 2004

Berlin

Berlín er skemmtileg borg. Þar býr systir mín. Þangað til hún fer alfarin heim á þriðjudag.

Ég fékk útrás fyrir ofverndunartilhneigingar mínar í hennar garð með því að koma í heimsókn yfir helgina, elda með henni afmælismat, detta í það og hanga í búðum að kaupa föt á alla aðra en sjálfar okkur. Svo fer ég heim með amk. helminginn af yfirviktinni hennar enda höfum við heyrt ýmsar hryllingssögur af viðskiptum fátækra stúdenta við flugfélögin hér á svæðinu.

Það er gaman að vera á flakkinu með litlu systur. Okkur hefur farið fram í mannlegum samskiptum síðan við vorum litlar og lentum reglulega í blóðugum slagsmálum eða þar til Margrét var orðin sterkari en ég og ég farin að forðast líkamleg átök. Það hefði verið skemmtilegt að vita af henni á meginlandinu aðeins lengur. Auk þess er alltaf gaman að koma til Berlínar.

Í dag þurfum við að ganga frá lausum endum, pakka og gera fleira skemmtilegt. Við þurfum að eyða aðeins meiri peningum sem við eigum ekki og mæla okkur mót við hina og þessa vini og kunningja Margrétar. Svo komum við saman heim. Á þriðjudaginn.


Víóluskrímslið - stolt stóra systir

mánudagur, desember 13, 2004

Danska

Danska er hvorki fallegasta né notadrjúgsta mál í heimi. Samt eru íslensk börn skyldug til ad laera hana í skólum. Ástaedur thess, adrar en draugar fortídar, eru thaer ad Íslendingum er naudsynlegt ad kunna ad minnsta kosti eitt Nordurlandamál vegna thess hve margir Íslendingar halda til náms á Nordurlöndum - og vegna allrar norraennar samvinnu.

Í raun falla thessi rök um sjálf sig thegar látid er á thau reyna. Danska er adeins notadrjúg sé madur vid nám í Danmörku. Í norraenu samstarfi gagnast hún takmarkad. Ástaedan er sú ad enginn skilur dönsku - nema Danir.

Ég hef tekid thátt í allnokkrum norraenum samstarfsverkefnum. Thar gekk ekki ad tala á hreinni dönsku. Nordmennirnir misskildu allt sem madur sagdi. Svíarnir thóttust skilja allt thví their eru svo kurteisir. Finnarnir skildu ekki neitt og svörudu á ensku. Thad var ekki fyrr en ég henti danska hreimnum og tók upp thann íslenska sem hjólin fóru ad snúast. Ekki adeins gat ég komid mínu til skila, heldur fékk ég reglulega hrós fyrir thad hversu góda norsku ég taladi..

Danska er úrkynjad mál, samansafn úr norraenu, ensku og plattthýsku. Hreimurinn er hrikalegur og nánast óframkvaemanlegt fyrir Íslendinga ad ná honum svo vel sé. Hinar Nordurlandathjódirnar skilja hana illa. Mér finnst lítid til hennar koma - en thó er ég sammála thví ad Íslendingum sé naudsynlegt ad laera eitt Nordurlandamál.

Lausnin er augljós. FINNLANDS-SAENSKA er skýr, skorinord og glaesileg med afbrigdum. Thungur, skýr hreimurinn er laus vid ónáttúruleg kok/hvísl/blísturshljód og hljódfallid hentar Íslendingum afar vel. Hún er pan-skandinavísk, skilst án vandraeda á öllum Nordurlöndunum og býr yfir gódum ordaforda. Auk thess skemmir ekki fyrir ad átrúnadargod mitt, Tove Jansson, módir múmínálfanna, skrifadi verk sín á Finnlands-saensku.

Skil ekki ad menn hafi ekki áttad sig á thessu.

Víóluskrímslid - hej hej

föstudagur, desember 10, 2004

Kalt

Hér í H-landi er kalt thessa dagana. Thad er gott thví á medan rignir ekki. Nú kemur dagur af og til og madur rekur stundum augun í sólarglaetu sem lífgar upp á daginn.

Á morgun aetla ég ad gera mér ferd til Amsterdam í kuldanum og kaupa nokkrar jólagjafir. Ekki seinna vaenna enda naesta vika fullskipud. Thar ber haest taeknipróf á thridjudag og Berlínarhopp á föstudag. Svo kem ég heim.

VVVVVEEEEEEEEEEEEEEEEEEIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII!


Víóluskrímslid - raedur ekki vid sig

mánudagur, desember 06, 2004

Sánkti Kláus

Sídastlidinn föstudag var mér bodid í mikid bjód til fyrrum sambýlismanna minna og kattanna theirra. Auk thess var eitt stykki tiltölulega ný kaerasta á svaedinu. Mikid var thar um dýrdir thar sem vid Twan, félagi minn og handhafi nýju kaerustunnar, stódum á haus í eldhúsinu vid eldamennsku frá fimm til átta ad elda kanínumat. Graenmetisfaedid rann ljúflega ofan í gesti vid kertaljós og fallega músík thar sem leikin voru lög á bord vid Hardrock Sinterklaas med hljómsveitinni WC Experience.

Ad máltídinni lokinni var sest í sófana og teknir upp pakkar. Hver og einn hafdi föndrad einn pakka handa einhverjum í hópnum. Leó var yfir sig ánaegdur med ljótu bókina sem ég hafdi trodid ofan í dós med kattamat. Sjálf fékk ég stóran pappakassa fullan af pappírsrifrildum. Milli rifrildanna var ad finna 12 litla appelsínugula mida med vísbendingum. Thad tók mig 40 mínútur ad finna gjöfina mína enda var hún vel falin inni í fódrinu á sófanum. Sem betur fer var gjöfin gód, eda safn verka eftir Frans Kafka.

Helgin var vel notud til kökubaksturs og konfektgerdar og heimtadi ég ad hlusta á jólaplötur allan tímann. Ég á 5 jólaplötur og fengu thaer ad rúlla til skiptis thar til Annegret gerdi uppreisn og setti Einstürzende Neubauten á fóninn. Söngvari theirrar sveitar hefur unnid mikid med Nick Cave og kann thad helst fyrir sér ad geta öskrad eins og Nazgúl. Thad var thví rífandi jólastemmning hjá okkur í eldhúsinu yfir smákökum og dýrslegum öskrum. Í gaerkvöldi átum vid svo bródurpartinn af afrakstrinum og Sinterklaas gerdi bjölluat í okkur. Í thad minnsta var bjöllunni hringt og thegar út var komid var poki med litlum pökkum á hurdarhúninum. ÉG fékk súkkuladi. Smekkmadur Sinterklaas.

Thad eina sem skyggdi á gledina var sú stadreynd ad Lára hringdi frá Danmörku um kvöldid og tilkynnti ad hún vaeri á leid heim med gamla kaerastann med sér og bad mig ad taka nidur af veggjunum hjá sér myndir sem gaetu saert hans múslimsku blygdunarkennd. Kaerastinn sá er gallad eintak og bastardur af verstu sort. Hrikalegt.


Víóluskrímslid - milli tveggja elda

fimmtudagur, desember 02, 2004

Gilbert og Sullivan

Thegar ég kom nidur í eldhús í morgun sat meirihluti la familia vid eldhúsbordid og slafradi í sig múslíi. Í útvarpinu var verid ad spila herfilegan Gilbert og Sullivan söngleik.

Hvers vegna erud thid ad hlusta á thennan vidbjód! Slökkvid á thessu! Aepti ég nývöknud og myglud í örvaentingu minni.

Hvada hvada, sagdi pabbi Luis og leit upp úr múslíinu. Vertu ekki ad vorkenna okkur. Hugsadu bara um fólkid sem tharf ad spila í thessu. Svo var skipt um stöd.

Í skólanum mínum er heil söngleikjadeild. Thar góla tugir ungmenna med strekktar raddir vinsaelustu hittarana dag eftir dag. Núna í augnablikinu er stífmálud ungmey ad hita upp á ganginum med tilheyrandi flúri og skreytingum. Almáttugur. Hvar aetli Gilbert og Sullivan séu staddir núna.


Víóluskrímslid - ad springa á limminu

mánudagur, nóvember 29, 2004

Fyrsti í adventu

Í gaer tókum vid Annegret okkur til og tókum nidur jólaskrautid frá thví í fyrra. Fitugir músastigarnir fóru beinustu leid í ruslid en jólakúlurnar ödludust annad líf eftir sterkt sápubad. Nema thaer sem héngu yfir eldavélinni. Theim var ekki haegt ad bjarga.

Amma Annegretar hafdi sent okkur litlar bastjólastjörnur og fóru thaer upp í eldhúsgluggann. Til thess ad thaer gaetu fengid ad njóta sín urdum vid ad thrífa burt vefinn hennar Hólmfrídar, uppáhaldsköngulóar okkar allra. Hólmfrídur hefur reyndar ekki sést sídan á föstudag. Kannski er hún flutt.

Adventukrans vard til úr útsölukertum úr apótekinu, slaufum og stolnum greinum úr gardi nágrannans. Nýjir músastigar prýda nú eldhúsid í hólf og gólf. Vid bökudum kanelsnúda til ad fagna thessu afreki okkar og opnudum eina raudvínsflösku. Sem vard reyndar ad tveimur thegar lída tók á kvöldid.

Nú er eldhúsid okkar tilbúid til ad takast á vid adventuna. Naestu helgi verda bakadar thar piparkökur. Ad öllum líkindum verdur thá líka haldinn húsfundur thar sem helvítis asósíal ofdekradi krakkaskrattinn í risinu verdur tekinn fyrir. Thad verdur aldeilis jólalegt.



Víóluskrímslid - í leit ad jólaskapi

föstudagur, nóvember 26, 2004

Sinterklaas

Hér í H-landi eru jólasidir adrir en vid eigum ad venjast heima á Fróni. Hér eru engar Grýlur, jólakettir eda thjófóttir sveinar. Hins vegar heidra hinn barngódi Sinterklaas og litlu svörtu vikapiltarnir hans thjódina med naerveru sinni frá 14. nóvember ár hvert. Thann 5. desember er svo haldin mikil hátíd thar sem börnum er gefnar gjafir. Adfangadagskvöld er hins vegar lítt heilagt, menn vinna venjulegan vinnudag og fara svo á barinn. En thad hangir fleira á spýtunni.

Hverri gjöf verdur ad vera pakkad inn á sérstakan hátt. Frumlegasti pakkinn hlýtur mesta addáun. Oftar en ekki eru umbúdirnar merkilegri en innihaldid - enda miklum tíma eytt í herlegheitin. Fönduródir H-lendingar hlakka mikid til thessa dags. Adrir thjást.

Hverri gjöf tharf ad fylgja frumsamid ljód. Nóg er ad ljódid rími nokkurn veginn og thví er kvedskapurinn sjaldan merkilegur. Hins vegar verdur ljódid ad snúast um thann sem gjöfina faer og gefa vísbendingar um thad sem í pakkanum felst.

Hvers vegna er ég ad fraeda lesendur um thetta? Jú, föstudaginn 3. desember er mér bodid til Sinterklaas veislu hjá drengjunum sem ég bjó med í Pretoriastraat og köttunum theirra. Vid drógum um hver skyldi gefa hverjum gjöf og ég dró Leó. Handa honum keypti ég ljóta bók sem ég vona ad hann hafi húmor fyrir. Hvernig ég aetla ad pakka henni inn veit ég ekki. Ljódid er thó komid vel á veg.

Thad sem madur leggur á sig til ad adlagast samfélaginu.


Víóluskrímslid - felur jólaköttinn

miðvikudagur, nóvember 24, 2004

Heimthrá

Mig langar heim. Heima snjóar. Hér rignir. Og thad ekkert smá.

Sídustu thrjár vikur hefur rignt stanslaust í H-landi. Í gaer og í dag stytti thó upp. Thad reyndist vera skammgódur vermir. Vedurspáin maelir fyrir enn meiri rigningu um helgina. Og eftir helgi. Ef thetta vaeri alltsaman snjór vaeri H-land löngu komid á kaf. Rigningunni fylgir rakur kuldi sem smýgur gegnum merg og bein. Á morgnana er átta stiga hiti inni í herberginu mínu. Gudi sé lof fyrir ullarsokkana frá ömmu.

Stanslaus rigning, grámi og nístingskuldi hefur sín áhrif á sálarlífid.

Mig langar heim thar sem úti er kalt en inni er hlýtt. Ég vil geta dregid andann djúpt án thess ad fá asmakast. Farid í sund án thess ad drekka gelid úr hárinu á naesta manni. Ég vil borda mat án thess ad hafa áhyggjur af thví hvadan hann kemur. Ég vil tala íslensku á hverjum degi. Ég vil jólaljós. Ég vil smákökur. Súrmjólk. Fólkid mitt.

Nú hefst nidurtalning. 26 dagar eftir.


Víóluskrímslid - í útlegd




fimmtudagur, nóvember 18, 2004

Barnasálfraedi

Í barnasálfraeditíma í dag (thad sem á kennarnema er lagt...) voru heitar umraedur um börn á leikskóla. Thad sem mér thótti merkilegt var ad meira en helmingur bekkjarins taldi thad einstaklega skadlegt ad börn vaeru adskilin frá foreldrum sínum í frumbernsku og sett á ómanneskjulega leikskóla thar sem thau laerdu fátt annad en ljótt ordbragd. Nei, maedurnar aettu ad vera heima med börnum sínum. Örlítill frjálslyndur hluti bekkjarins halladist ad thví ad foreldrar aettu ad skiptast á ad vera heima. En leikskólar? Adeins slaemir foreldrar setja börn sín á leikskóla thrumadi einn írakskar aettar yfir bekkinn.

Varla tharf ad taka fram ad their sem voru á móti leikskólum höfdu aldrei verid á leikskóla eda jafnvel aldrei komid inn á einn slíkan.

Thegar ég hafdi setid hjá og fundid braedina krauma í mér um stund lét ég loks til skarar skrída.

Á Íslandi vinna nánast undantekningarlaust bádir foreldrar úti. Sé um einstaeda foreldra vinna their líka og oftar en ekki tvaer vinnur í senn! Thar fara 90% barna ef ekki fleiri á leikskóla og er slegist um hvert einasta pláss. Leikskólarnir eru mannadir gódu starfsfólki og dvölin thar hefur ekki skadad nokkurt einasta barn svo ég viti til. Börn sem hafa verid á leikskóla eru kannski med meiri sódakjaft en önnur börn en thau eru tvímaelalaust sterkari félagslega og haefari til ad takast á vid ýmsar adstaedur sem ekki verda umflúnar í nútímasamfélagi.

Kennarinn leit á mig undrunaraugum. Sko til, sagdi hún. Hér erum vid med lifandi daemi thess ad leikskólar séu ekki skadlegir á nokkurn hátt.

Í kvöld, átta tímum sídar, er ég enn ad velta thví fyrir mér hvort hún hafi verid ad gera grín ad mér.


Víóluskrímslid - faer sér kaffi

miðvikudagur, nóvember 17, 2004

Martröd

Mig dreymdi í nótt ad ég hefdi misst af jólunum. Adfangadagskvöldi hafdi frestad fram á jóladag en thegar til átti ad taka var fílingurinn farinn og thad var bara alls ekkert jólalegt. Hamborgarhryggurinn vard ad thjöppu í munninum og maltid var flatt. Hrikalegt.

Mér lá vid gráti thegar ég vaknadi.

Víóluskrímslid - barn í hjarta