Athugasemdir
Ég gefst upp. Hérna er thá athugasemdahólfid ykkar, kaeru börn. Hédan í frá geta their sem nenna ekki ad skrifa mér alvöru bréf (skammist ykkar) eda eru of uppteknir til ad skrifa mér alvöru bréf (sussubía) eda eru of blankir til ad hringja í mig (greyin mín) skilid eftir litla línu til ad láta vita af sér og áframhaldandi tilveru sinni.
Ég aetladi ad skýra hólfid "hér má gera stykkin sín" en ég kann ekki á tölvur svo thad tókst ekki.
Ad ödru leyti er allt gott ad frétta. Vid litla systir förum út á Rotterdamflugvöll eftior nokkra tíma thar sem tekin verdur vél á vegum Basiqair (traustvekjandi....) til Berlínar. Alvöru lífsins er thví frestad enn um thónokkra daga.
Sael á medan.
Víóluskrímslid - étur vínber í tölvustofunni
Illgirni og almenn mannvonska
mánudagur, ágúst 30, 2004
föstudagur, ágúst 27, 2004
Út í heim
Eftir örfáa daga stökkvum við litla systir upp í einokunarvél á vegum Flugleiða og fljúgum á vit H-lands. Þaðan förum við guð veit hvernig til Þýskalands þar sem málhalt víólskrímsl mun reyna að dusta rykið af menntaskólaþýskunni á börum borgarinnar meðan litla systir þarf að standa í röðum marga klukkutíma á dag til þess að fá nafn sitt inn í borgarregistur Berlínar.
Sumarið er á enda runnið - og það er súrt enda gott sumar með afbrigðum. Það tókst að byggja bráðabirgðakamar, ferðast um landið, vaka næturlangt á vöktum á lúsarlaunum, borða mikið kjöt fisk og ótrúlegan haug af nammi, lóðsa Finna um næturlíf Reykjavíkurborgar, fara á draugasafnið, hanga með ömmu, hitta fjölskyldu og flesta vinina, sjá á eftir æskuvinum í hjónaband án tilteljandi stóráfalla og svo mætti lengi telja. Það eina sem mér hefur ekki tekist að koma í verk er að bjóða völdum aðilum í kaffi eitt kvöldið. Taki þeir til sín sem eiga.
Útlegðin er við það að hefjast á ný. Víólskrímslið er snúið aftur, argt sem aldrei fyrr! Lesið allt það nýjasta frá H-landi á þessari síðu. Útlendingaeftirlitið fær án efa sinn skerf af öskrum og blóti enda er enn og aftur búið að skipta um stefnu á þeim bæ og enginn veit í raun hvernig allt á að virka.
Sjáumst.
Víóluskrímslið - í startholunum
Eftir örfáa daga stökkvum við litla systir upp í einokunarvél á vegum Flugleiða og fljúgum á vit H-lands. Þaðan förum við guð veit hvernig til Þýskalands þar sem málhalt víólskrímsl mun reyna að dusta rykið af menntaskólaþýskunni á börum borgarinnar meðan litla systir þarf að standa í röðum marga klukkutíma á dag til þess að fá nafn sitt inn í borgarregistur Berlínar.
Sumarið er á enda runnið - og það er súrt enda gott sumar með afbrigðum. Það tókst að byggja bráðabirgðakamar, ferðast um landið, vaka næturlangt á vöktum á lúsarlaunum, borða mikið kjöt fisk og ótrúlegan haug af nammi, lóðsa Finna um næturlíf Reykjavíkurborgar, fara á draugasafnið, hanga með ömmu, hitta fjölskyldu og flesta vinina, sjá á eftir æskuvinum í hjónaband án tilteljandi stóráfalla og svo mætti lengi telja. Það eina sem mér hefur ekki tekist að koma í verk er að bjóða völdum aðilum í kaffi eitt kvöldið. Taki þeir til sín sem eiga.
Útlegðin er við það að hefjast á ný. Víólskrímslið er snúið aftur, argt sem aldrei fyrr! Lesið allt það nýjasta frá H-landi á þessari síðu. Útlendingaeftirlitið fær án efa sinn skerf af öskrum og blóti enda er enn og aftur búið að skipta um stefnu á þeim bæ og enginn veit í raun hvernig allt á að virka.
Sjáumst.
Víóluskrímslið - í startholunum
föstudagur, júlí 02, 2004
Frí
Fyrir thá sem ekki vita er von á mér heim á sunnudag. Ad sjálfsögdu býst ég vid grídarlegri móttökunefnd í Leifsstöd, blómaskreytingum, flugeldsasýningu og lúdrasveit.
Thar verdur réttkjörinn forseti vor vidstaddur. Klappstýruklúbbur NATÓ mun fylgja vélinni eftir er hún ekur ad fánum skreyttu vélarstaedinu. Auk thess mun félag íslenskra nektardansara sýna listir sínar.
Grilladar pylsur og sannköllud fjölskyldustemmning!
Í sumar aetla ég ad byggja kamar, finna út úr "helvítis skjaldbökupúslinu", ferdast um landid med frídu föruneyti, vinna á naeturvöktum og vaka frameftir í bjartri nóttinni.
Their sem vilja hafa upp á mér finna mig í rottuholunni - hinni einu og sönnu frá og med 10. júlí.
Ég fer í fríid. Sjáumst í útlegdinni í haust.
Víóluskrímslid - lokar um sinn
Fyrir thá sem ekki vita er von á mér heim á sunnudag. Ad sjálfsögdu býst ég vid grídarlegri móttökunefnd í Leifsstöd, blómaskreytingum, flugeldsasýningu og lúdrasveit.
Thar verdur réttkjörinn forseti vor vidstaddur. Klappstýruklúbbur NATÓ mun fylgja vélinni eftir er hún ekur ad fánum skreyttu vélarstaedinu. Auk thess mun félag íslenskra nektardansara sýna listir sínar.
Grilladar pylsur og sannköllud fjölskyldustemmning!
Í sumar aetla ég ad byggja kamar, finna út úr "helvítis skjaldbökupúslinu", ferdast um landid med frídu föruneyti, vinna á naeturvöktum og vaka frameftir í bjartri nóttinni.
Their sem vilja hafa upp á mér finna mig í rottuholunni - hinni einu og sönnu frá og med 10. júlí.
Ég fer í fríid. Sjáumst í útlegdinni í haust.
Víóluskrímslid - lokar um sinn
fimmtudagur, júlí 01, 2004
föstudagur, júní 25, 2004
Talandi jólatré
Ég er ekki nógu saet.
Ad minnsta kosti skammadi víólukennarinn minn mig um daginn fyrir ad gera ekki nógu mikid fyrir útlitid ádur en ég faeri á svid.
Ég sem hélt ad thad vaeri nóg ad vera hreinn og strokinn, nýgreiddur og svartklaeddur.
NEI.
Madur verdur líka ad vera í glimmerkjól med meiköpp. Og fínt greiddur.
Ég vard hraedd. Mér finnst ég eins og asni í glamúrgalla. Ég kann ekki ad mála mig. Og hárid...enn hefur ekki fundist thad gel sem haldid getur sveipunum í skefjum. Ég bar fram veikburda mótmaeli. Víólukennarinn minn horfdi á mig medaumkunaraugum og maelti med thví ad ég faeri í litgreiningu og tískurádgjöf ef mér thaetti thetta svona erfitt sjálfri.
Litgreiningu?! TÍSKURÁDGJÖF!???Mikid ertu saet í bleiku elskan. OVER MY DEAD BODY.
Samnemendur mínir hlógu thegar ég sagdi frá thessu. Ekkert mál, vid kíkjum bara í baeinn og reynum ad finna eitthvad fínt á thig. Ég fraus. Ég er svo blönk, á ekki fyrir fötum...ég myndi ekki passa í neitt...ég get ekki verid í svona gagnsaeju thví ég á engan brjóstahaldara...getum vid ekki bedid med...mótmaeli mín létu thaer eins og vind um eyru thjóta. Og í baeinn fórum vid.
Í MEXXS var ég neydd í svartan blúndukjól sem ég hefdi frekar viljad sjá á sextugri konu. Thetta er svo smart. Sjádu hvernig blúndurnar falla med líkamanum. Gasalega flott.Ég á eftir ad flaekjast í thessu drasli og detta af svidinu sagdi ég. Blúndukjóllinn fékk ad fjúka. Í H og M drógu thau fram raudan gegnsaejan gerviefnatopp med hálsmáli nidur á nafla og glimmerperlum. Mátadu thetta, thú ert med fínan vöxt í svona. Ég lét mig hafa thad. Thegar í toppinn var komid leit ég í spegil. Ég leit út eins og jólatré.
Thegar ég kom út úr mátunarklefanum litlu thau á mig med velthóknun. Rosa flott, madur. Kauptu thennan! Thú thyrftir reyndar ad vera í haldara innanundir, annars verdur thetta soldid sveitt. Eiga their ekki spennur í stíl? Pant fá ad greida thér! Má ég mála thig, gerdu thad! Hvernig vaeri ad kaupa pils í stíl?
STOPP!!!!! Mér finnst thetta asnalegt! Mér lídur eins og hálfvita í thessu.
Thad sló thögn á hópinn. Á leidinni út tók ein undir handlegginn á mér og sagdi í hálfum hljódum...thetta er allt í lagi. Thad er engin daudasök ad vera lúdalegur. Vertu bara í svarta bolnum í kvöld.
Svo mörg voru thau ord.
Víóluskrímslid - lúdi
Ég er ekki nógu saet.
Ad minnsta kosti skammadi víólukennarinn minn mig um daginn fyrir ad gera ekki nógu mikid fyrir útlitid ádur en ég faeri á svid.
Ég sem hélt ad thad vaeri nóg ad vera hreinn og strokinn, nýgreiddur og svartklaeddur.
NEI.
Madur verdur líka ad vera í glimmerkjól med meiköpp. Og fínt greiddur.
Ég vard hraedd. Mér finnst ég eins og asni í glamúrgalla. Ég kann ekki ad mála mig. Og hárid...enn hefur ekki fundist thad gel sem haldid getur sveipunum í skefjum. Ég bar fram veikburda mótmaeli. Víólukennarinn minn horfdi á mig medaumkunaraugum og maelti med thví ad ég faeri í litgreiningu og tískurádgjöf ef mér thaetti thetta svona erfitt sjálfri.
Litgreiningu?! TÍSKURÁDGJÖF!???Mikid ertu saet í bleiku elskan. OVER MY DEAD BODY.
Samnemendur mínir hlógu thegar ég sagdi frá thessu. Ekkert mál, vid kíkjum bara í baeinn og reynum ad finna eitthvad fínt á thig. Ég fraus. Ég er svo blönk, á ekki fyrir fötum...ég myndi ekki passa í neitt...ég get ekki verid í svona gagnsaeju thví ég á engan brjóstahaldara...getum vid ekki bedid med...mótmaeli mín létu thaer eins og vind um eyru thjóta. Og í baeinn fórum vid.
Í MEXXS var ég neydd í svartan blúndukjól sem ég hefdi frekar viljad sjá á sextugri konu. Thetta er svo smart. Sjádu hvernig blúndurnar falla med líkamanum. Gasalega flott.Ég á eftir ad flaekjast í thessu drasli og detta af svidinu sagdi ég. Blúndukjóllinn fékk ad fjúka. Í H og M drógu thau fram raudan gegnsaejan gerviefnatopp med hálsmáli nidur á nafla og glimmerperlum. Mátadu thetta, thú ert med fínan vöxt í svona. Ég lét mig hafa thad. Thegar í toppinn var komid leit ég í spegil. Ég leit út eins og jólatré.
Thegar ég kom út úr mátunarklefanum litlu thau á mig med velthóknun. Rosa flott, madur. Kauptu thennan! Thú thyrftir reyndar ad vera í haldara innanundir, annars verdur thetta soldid sveitt. Eiga their ekki spennur í stíl? Pant fá ad greida thér! Má ég mála thig, gerdu thad! Hvernig vaeri ad kaupa pils í stíl?
STOPP!!!!! Mér finnst thetta asnalegt! Mér lídur eins og hálfvita í thessu.
Thad sló thögn á hópinn. Á leidinni út tók ein undir handlegginn á mér og sagdi í hálfum hljódum...thetta er allt í lagi. Thad er engin daudasök ad vera lúdalegur. Vertu bara í svarta bolnum í kvöld.
Svo mörg voru thau ord.
Víóluskrímslid - lúdi
fimmtudagur, júní 24, 2004
Neydarvedur
Í gaer aetladi víólubekkurinn okkar ad leggja í langferd. Áaetlad var ad hjóla heila 45 kílómetra (á sléttu) med kennaranum okkar í fagurri h-lenskri náttúru og enda á pönnukökuhúsi.
Thegar komid var til Gouda thadan sem átti ad hefja ferdina bidu okkar slaemar fréttir. Spád var NEYDARVEDRI. Thad yrdi lítid gaman ad hjóla í slíku.
Mér vard ekki um sel enda reynsla mín af neydarvedri ekki gód - eins og thegar ég sendi Margréti út í búd eftir nammi í 12 vindstigum thegar ég var sjö og hún fimm. Thegar ég áttadi mig á thví ad ég hafdi sent litlu systur mína út í opinn daudann eftir bingókúlum lagdist ég daudskelfd á baen. Hvort sem thad var baeninni ad thakka edur ei komst Margrét lifandi heim og nammid smakkadist ágaetlega. Hins vegar fékk ég verdskuldadar skammir.
Thessi óthaegilega minning ásamt myndum af fjúkandi thökum, veltandi bílum og mannhaedarháum öldum svifu mér fyrir hugskotssjónum. Mig langadi ekkert í óvedur.
Thegar vid Stefanía fórum ad spyrja betur út í spána kom annad í ljós. H-lenska vedurstofan kallar 8 vindstig neydarvedur (noodweer). Ég sprakk úr hlátri. Neydarvedur sneydarvedur. H-lendingarnir urdu módgadir. Thad á nú líka ad rigna rosalega, sko! Ég nádi ekki andanum af hlátri.
Vid fórum í göngutúr í hressandi roki thrátt fyrir hávaer mótmaeli theirra sem hraeddir voru vid vedrid. Ég naut thess hins vegar ad finna vindinn í hárinu og rigninguna lemja mig. Mikid var ad vedrid skyldi gefa frá sér lífsmark. Vid leitudum ad endingu skjóls í pönnukökuhúsinu og átum á okkur gat. H-lendingarnir jesúsudu sig thegar vindhvidurnar dundu á húsinu. Ég leit á Stefaníu. Vid héldum áfram ad borda pönnukökur.
Seinna um kvöldid fengum vid Stefanía okkur spássertúr í Amsterdam. Enginn á götunum enda neydarvedur og fótboltaleikur í sjónvarpinu. Thad var ágaetis tilbreyting. Hédan í frá aetla ég ad falsa stormvidvaranir ádur en ég fer til Amsterdam.
Merkilegur andskoti.
Víóluskrímslid - öllu vant
Í gaer aetladi víólubekkurinn okkar ad leggja í langferd. Áaetlad var ad hjóla heila 45 kílómetra (á sléttu) med kennaranum okkar í fagurri h-lenskri náttúru og enda á pönnukökuhúsi.
Thegar komid var til Gouda thadan sem átti ad hefja ferdina bidu okkar slaemar fréttir. Spád var NEYDARVEDRI. Thad yrdi lítid gaman ad hjóla í slíku.
Mér vard ekki um sel enda reynsla mín af neydarvedri ekki gód - eins og thegar ég sendi Margréti út í búd eftir nammi í 12 vindstigum thegar ég var sjö og hún fimm. Thegar ég áttadi mig á thví ad ég hafdi sent litlu systur mína út í opinn daudann eftir bingókúlum lagdist ég daudskelfd á baen. Hvort sem thad var baeninni ad thakka edur ei komst Margrét lifandi heim og nammid smakkadist ágaetlega. Hins vegar fékk ég verdskuldadar skammir.
Thessi óthaegilega minning ásamt myndum af fjúkandi thökum, veltandi bílum og mannhaedarháum öldum svifu mér fyrir hugskotssjónum. Mig langadi ekkert í óvedur.
Thegar vid Stefanía fórum ad spyrja betur út í spána kom annad í ljós. H-lenska vedurstofan kallar 8 vindstig neydarvedur (noodweer). Ég sprakk úr hlátri. Neydarvedur sneydarvedur. H-lendingarnir urdu módgadir. Thad á nú líka ad rigna rosalega, sko! Ég nádi ekki andanum af hlátri.
Vid fórum í göngutúr í hressandi roki thrátt fyrir hávaer mótmaeli theirra sem hraeddir voru vid vedrid. Ég naut thess hins vegar ad finna vindinn í hárinu og rigninguna lemja mig. Mikid var ad vedrid skyldi gefa frá sér lífsmark. Vid leitudum ad endingu skjóls í pönnukökuhúsinu og átum á okkur gat. H-lendingarnir jesúsudu sig thegar vindhvidurnar dundu á húsinu. Ég leit á Stefaníu. Vid héldum áfram ad borda pönnukökur.
Seinna um kvöldid fengum vid Stefanía okkur spássertúr í Amsterdam. Enginn á götunum enda neydarvedur og fótboltaleikur í sjónvarpinu. Thad var ágaetis tilbreyting. Hédan í frá aetla ég ad falsa stormvidvaranir ádur en ég fer til Amsterdam.
Merkilegur andskoti.
Víóluskrímslid - öllu vant
þriðjudagur, júní 22, 2004
Spekingar spjalla
Twan átti afmaeli í gaer. Íbúdarkytran sem hann deilir med Leó og köttunum tveimur fylltist thví af skrítnu fólki í gaerkvöldi. Heimspekingar í bland vid sídhaerda metaltöffara og virdulega konservatoríumstúdenta.
Hús hinna töfrandi lita gaf Twan talandi Sponge Bob dúkku og vinabók med mynd af kanínu. Thegar vinabókin fór ad ganga í partíinu (thví vinabaekur eru nú einu sinni til ad skrifa í thaer) vandadist málid. Thad er flóknara en thad virdist ad skrifa í vinabaekur.
Einn heimspekinganna fyllti sínar sídur út á eftirfarandi hátt.
nafn: Fer eftir adstaedum og stödu bankareiknings
faedingardagur: 17. janúar og 4 nóvember (sídari faedingardagur minnar andlegu vakningar)
uppáhaldslitur: túrkísblár med gulum blae
uppáhaldsdýr: kamelljón og sniglar
systkini: í trúnni
thad skemmtilegasta sem vid höfum nokkru sinni gert saman var: thad er algerlega afstaett og ábyrgdarlaust ad taka afstödu til thess konar hluta
uppáhaldsvefsída: guderdaudur.com
seinna verd ég: sál er vafrar um ódaudleika alheimsins
Svo mörg voru thau ord. Mikid er gott ad enn skuli vera til fólk sem gefur skít í kalda rökhugsun og öll thau leidindi sem sliku fylgja.
Víóluskrímslid - heimspekilega thenkjandi
Twan átti afmaeli í gaer. Íbúdarkytran sem hann deilir med Leó og köttunum tveimur fylltist thví af skrítnu fólki í gaerkvöldi. Heimspekingar í bland vid sídhaerda metaltöffara og virdulega konservatoríumstúdenta.
Hús hinna töfrandi lita gaf Twan talandi Sponge Bob dúkku og vinabók med mynd af kanínu. Thegar vinabókin fór ad ganga í partíinu (thví vinabaekur eru nú einu sinni til ad skrifa í thaer) vandadist málid. Thad er flóknara en thad virdist ad skrifa í vinabaekur.
Einn heimspekinganna fyllti sínar sídur út á eftirfarandi hátt.
nafn: Fer eftir adstaedum og stödu bankareiknings
faedingardagur: 17. janúar og 4 nóvember (sídari faedingardagur minnar andlegu vakningar)
uppáhaldslitur: túrkísblár med gulum blae
uppáhaldsdýr: kamelljón og sniglar
systkini: í trúnni
thad skemmtilegasta sem vid höfum nokkru sinni gert saman var: thad er algerlega afstaett og ábyrgdarlaust ad taka afstödu til thess konar hluta
uppáhaldsvefsída: guderdaudur.com
seinna verd ég: sál er vafrar um ódaudleika alheimsins
Svo mörg voru thau ord. Mikid er gott ad enn skuli vera til fólk sem gefur skít í kalda rökhugsun og öll thau leidindi sem sliku fylgja.
Víóluskrímslid - heimspekilega thenkjandi
föstudagur, júní 18, 2004
Fótbolti
Mér hefur alltaf thótt gaman ad fótbolta. Thegar ég var lítil sat ég um ad fá ad spila med í frímínútum. Snemma vann ég mér gott ord sem grimmur varnarmadur. Ég stód einfaldlega í vörninni og rédst á hvern thann sem var med boltann. Sú stadreynd ad ég sé ekki alltof vel rédi miklu um thad ad stundum rédst ég líka á thá sem voru med mér í lidi. Mörg sumarkvöldin sparkadi ég tudru nidri á skólalód. Ég átti eina sjálf, svarthvíta úr alvöru ledri.
Ýmislegt bar til tídinda í boltanum. Einu sinni fékk ég fast skot beint framan í mig. Gleraugun kýldust inn í andlitid á mér og ég leit út eins og thvottabjörn í tvaer vikur. Verra var thegar ég hljóp á hausinn á Ragnhildi bekkjarsystur minni í óhaminni aesingu og braut í mér framtennurnar. Ragnhildur fékk stóra kúlu á hausinn og ég plasttennur. Sem sjást enn, ef vel er ad gád.
Thegar ég fór svo ad stunda fidluspil minnkadi fótboltaáhuginn. Kennarinn minn hafdi nefnilega rekid upp ramakvein thegar ég ljóstradi thví upp í einum fidlutímanum ad ég spiladi fótbolta í frímínútum. Smátt og smátt skildist mér ad fótbolti og fidluleikur faeru ekki alltof vel saman. Madur notadi faeturna í fótbolta en hendurnar á fidluna. Ég hafdi tilhneigingu til ad nota hendurnar meira á boltann en naudsyn bar til. Eftir mikid sálarstríd, fingratognanir og óverdskuldud frí í fidlutíma vegna meidsla á höndum ákvad ég ad segja skilid vid fótboltann.
Sídan thá hef ég látid mér naegja ad fylgjast med einum og einum leik. Mér thykir reyndar ekki mikid til fótboltagláps koma enda er miklu skemmtilegra ad spila sjálfur. Auk thess finnst mér hjágudadýrkun sú er kennd er vid fótboltamenn og lidsanda stundum ganga út í öfgar. Sérstaklega thessa dagana í H-landi thegar menn skarta appelsínugulu vid öll taekifaeri, vefja húsin sín inn í órans plast og sprauta bílana í fánalitunum. Eins og thetta er ljótur litur. Meira ad segja krárnar baeta appelsínugulum matarlit í bjórinn. Andskotinn ad madur drekki svoleidis hland.
Thrátt fyrir thess óbeit á öllu sem órans er og heitir ákvad kvenkynshluti Húss hinna töfrandi lita ad halda fótboltakvöld á thridjudagskvöldid. Tilefnid var ekki af verri endanum, H-land versus Thýskaland. Allar krár í baenum voru búnar ad leigja risaskerma á la Ölver og óransklaeddir hálfvitar ruddust um straeti og torg. Vid sönkudum ad okkur bjór, pizzum og snakki og byrgdum okkur inni hjá Láru. Thad yrdi haettulegt ad vera úti skyldu H-lendingar tapa.
Leikurinn hófst og H-lendingar skitu á sig hvad eftir annad. Smátt og smátt snerist Hús hinna töfrandi lita alfarid á sveif med Thjódverjum. Eftir thví sem tómum bjórflöskum faekkadi en theim fullu fjölgadi urdu hvatningarhrópin öflugri. Dómurum var bölvad og hlegid ad helvítis H-lendingunum sem nú bördust eins og their aettu lífid ad leysa, enda áttu their án efa yfir höfdi sér leyniskyttur skyldu their tapa leiknum. Móda settist inn á gluggarúdurnar. Snakkid dreifdist um allt gólf. Vantadi bara netabolina. Med kaffiblettum.
Hrikaleg thögnin í húsunum í kring breyttist í einni skyndingu í grídarlegt siguróp sem vafalaust hefur fundist á jardskjálftamaelum. H-lendingar höfdu nád ad jafna, tíu mínútum fyrir leikslok. Thá var útséd um thad ad madur fengi ad sjá fullvaxna karlmenn gráta thad kvöldid. Eins og thad er nú gaman ad sjá feitlagna drukkna menn í fótboltabúningum gráta.
Leiknum lauk. Eitt eitt. Fjörid lognadist smám saman út af í Húsinu. Their sem vildu fóru út á óransklaett djammid. Ekki ég. Einn leikur í einu er alveg nóg.
aetli H-lendingana vanti varnarmann?
Víóluskrímslid - sterkt í sókn
Mér hefur alltaf thótt gaman ad fótbolta. Thegar ég var lítil sat ég um ad fá ad spila med í frímínútum. Snemma vann ég mér gott ord sem grimmur varnarmadur. Ég stód einfaldlega í vörninni og rédst á hvern thann sem var med boltann. Sú stadreynd ad ég sé ekki alltof vel rédi miklu um thad ad stundum rédst ég líka á thá sem voru med mér í lidi. Mörg sumarkvöldin sparkadi ég tudru nidri á skólalód. Ég átti eina sjálf, svarthvíta úr alvöru ledri.
Ýmislegt bar til tídinda í boltanum. Einu sinni fékk ég fast skot beint framan í mig. Gleraugun kýldust inn í andlitid á mér og ég leit út eins og thvottabjörn í tvaer vikur. Verra var thegar ég hljóp á hausinn á Ragnhildi bekkjarsystur minni í óhaminni aesingu og braut í mér framtennurnar. Ragnhildur fékk stóra kúlu á hausinn og ég plasttennur. Sem sjást enn, ef vel er ad gád.
Thegar ég fór svo ad stunda fidluspil minnkadi fótboltaáhuginn. Kennarinn minn hafdi nefnilega rekid upp ramakvein thegar ég ljóstradi thví upp í einum fidlutímanum ad ég spiladi fótbolta í frímínútum. Smátt og smátt skildist mér ad fótbolti og fidluleikur faeru ekki alltof vel saman. Madur notadi faeturna í fótbolta en hendurnar á fidluna. Ég hafdi tilhneigingu til ad nota hendurnar meira á boltann en naudsyn bar til. Eftir mikid sálarstríd, fingratognanir og óverdskuldud frí í fidlutíma vegna meidsla á höndum ákvad ég ad segja skilid vid fótboltann.
Sídan thá hef ég látid mér naegja ad fylgjast med einum og einum leik. Mér thykir reyndar ekki mikid til fótboltagláps koma enda er miklu skemmtilegra ad spila sjálfur. Auk thess finnst mér hjágudadýrkun sú er kennd er vid fótboltamenn og lidsanda stundum ganga út í öfgar. Sérstaklega thessa dagana í H-landi thegar menn skarta appelsínugulu vid öll taekifaeri, vefja húsin sín inn í órans plast og sprauta bílana í fánalitunum. Eins og thetta er ljótur litur. Meira ad segja krárnar baeta appelsínugulum matarlit í bjórinn. Andskotinn ad madur drekki svoleidis hland.
Thrátt fyrir thess óbeit á öllu sem órans er og heitir ákvad kvenkynshluti Húss hinna töfrandi lita ad halda fótboltakvöld á thridjudagskvöldid. Tilefnid var ekki af verri endanum, H-land versus Thýskaland. Allar krár í baenum voru búnar ad leigja risaskerma á la Ölver og óransklaeddir hálfvitar ruddust um straeti og torg. Vid sönkudum ad okkur bjór, pizzum og snakki og byrgdum okkur inni hjá Láru. Thad yrdi haettulegt ad vera úti skyldu H-lendingar tapa.
Leikurinn hófst og H-lendingar skitu á sig hvad eftir annad. Smátt og smátt snerist Hús hinna töfrandi lita alfarid á sveif med Thjódverjum. Eftir thví sem tómum bjórflöskum faekkadi en theim fullu fjölgadi urdu hvatningarhrópin öflugri. Dómurum var bölvad og hlegid ad helvítis H-lendingunum sem nú bördust eins og their aettu lífid ad leysa, enda áttu their án efa yfir höfdi sér leyniskyttur skyldu their tapa leiknum. Móda settist inn á gluggarúdurnar. Snakkid dreifdist um allt gólf. Vantadi bara netabolina. Med kaffiblettum.
Hrikaleg thögnin í húsunum í kring breyttist í einni skyndingu í grídarlegt siguróp sem vafalaust hefur fundist á jardskjálftamaelum. H-lendingar höfdu nád ad jafna, tíu mínútum fyrir leikslok. Thá var útséd um thad ad madur fengi ad sjá fullvaxna karlmenn gráta thad kvöldid. Eins og thad er nú gaman ad sjá feitlagna drukkna menn í fótboltabúningum gráta.
Leiknum lauk. Eitt eitt. Fjörid lognadist smám saman út af í Húsinu. Their sem vildu fóru út á óransklaett djammid. Ekki ég. Einn leikur í einu er alveg nóg.
aetli H-lendingana vanti varnarmann?
Víóluskrímslid - sterkt í sókn
fimmtudagur, júní 17, 2004
Gledilega hátíd
Víóluskrímslid heilsar thjódhátídardegi Íslendinga med hor í nös. Ég hef bara einu sinni ádur verid almennilega lasin á 17. júní. Thad var thegar ég var lítid barn med einkyrningssótt og gubbadi í Löduna hans pabba á leid nidur í bae.
Í dag herjar hrikalegur höfudverkur á hrjád skrímslid sem brá á thad örthrifarád ad róta í rúmenska lyfjaskápnum hennar Láru í leit ad verkjalyfjum. Margt vafasamt var thar ad finna. Á endanum gleypti skrímslid tvaer bleikar töflur sem á stód íbúprófen extra. Thaer voru saetar á bragdid. Höfudverkurinn fór ad vísu en skrímslid sá tvöfalt í stadinn.
Í dag, thegar Íslendingar hópast í skrúdgöngur vídsvegar og syngja aettjardarlög auk thess ad rada í sig óhollum ófögnudi af ýmsu tagi stefnir víóluskrímslid á hlýtt bólid. Hvad er meira videignadi á thjódhátídardegi en sofa úr sér pest.
Aettingjum og vinum naer og fjaer óska ég gledilegrar hátídar. Kaupid blödrur, pylsur og snud.
Víóluskrímslid - fast í pestarbaeli
Víóluskrímslid heilsar thjódhátídardegi Íslendinga med hor í nös. Ég hef bara einu sinni ádur verid almennilega lasin á 17. júní. Thad var thegar ég var lítid barn med einkyrningssótt og gubbadi í Löduna hans pabba á leid nidur í bae.
Í dag herjar hrikalegur höfudverkur á hrjád skrímslid sem brá á thad örthrifarád ad róta í rúmenska lyfjaskápnum hennar Láru í leit ad verkjalyfjum. Margt vafasamt var thar ad finna. Á endanum gleypti skrímslid tvaer bleikar töflur sem á stód íbúprófen extra. Thaer voru saetar á bragdid. Höfudverkurinn fór ad vísu en skrímslid sá tvöfalt í stadinn.
Í dag, thegar Íslendingar hópast í skrúdgöngur vídsvegar og syngja aettjardarlög auk thess ad rada í sig óhollum ófögnudi af ýmsu tagi stefnir víóluskrímslid á hlýtt bólid. Hvad er meira videignadi á thjódhátídardegi en sofa úr sér pest.
Aettingjum og vinum naer og fjaer óska ég gledilegrar hátídar. Kaupid blödrur, pylsur og snud.
Víóluskrímslid - fast í pestarbaeli
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)