Varúð varúð

Leikskólar loka á sumrin. Legudeildir sjúkrahúsanna loka á sumrin. Fréttadeildir dagblaðanna vankast á sumrin. Bláfjöll loka á sumrin.

Ég loka á sumrin.

Jólahúsið í Kópavogi er samt opið í allt sumar.

Sjáumst í útlegðinni í haust.

Þangað til - bið ég ykkur vel að lifa.

Ónefndur Evuson sem kúrir nú í hitakassa með bjútígrímu fyrir augunum er hér með boðinn velkominn í heiminn.

Amen.

Víóluskrímslið - best að fá sér tannþráð.

Hver á sér fegra föðurland

Það var þáttur um nærbuxur í sjónvarpinu í gær. Allskonar nærbuxur. Kremjunærbuxur, víðar nærbuxur, síðar nærbuxur. Nærbuxur Viktoríu drottningar litu út eins og sirkústjald. Það var meira að segja hægt að opna þær og blaka þeim.

Svo var þátturinn líka um lífstykki. Lífstykki er dót sem fólk bindur utan um sig til að þykjast vera mjótt. Það líður oft yfir konur í lífstykkjum því þær geta eiginlega ekki andað. Ég lokaði augunum þegar verið var að reyra sýningarstúlkurnar. Ái.

Ung stúlka með aflitað hár sagðist leggja mikla áherslu á að konur væru í flottum nærbuxum til að vera sexí.

Hvað varð um að sleppa þeim bara?

Höhhhhöhöhh......

Morgunmatur

Mæli með ískexi eftir næturvaktir. Súkkulaðikrem er betra.


Hættulegt

Það liggja frammi bækur í strætó. Þetta er stórhættuleg nýjung. Ég gleymdi næstum að fara út á réttum stað. Svo er ekki heldur hægt að stela þeim því þær eru fastar. Andskotinn.


Mánudagur

Á þessari stundu fara án efa fram grilljón hjónavígslur í ráðhúsum Hollands. Það er nefnilega ókeypis að gifta sig á mánudagsmorgnum.


Víóluskrímslið - vansvefta og viðsjárvert

Auga fyrir auga, tönn fyrir tönn.

Virðulegur dómari íslenskur lét sér það eitt sinn um munn fara að konur væru nú bara að biðja um að láta nauðga sér, eins og þær klæddu sig úti á lífinu. Þessi stuttu pils og flegnu bolir væru nú ekki til að hemja í mönnum náttúruna.

Þessi dómari mætti vara sig á því að vera ekki þrykkt upp við vegg í húsasundi og tekinn óþyrmilega í aftangatið. Það er nefnilega töluvert um menn sem standast ekki feita menn í dómaraskikkjum.

Annar maður, þó ekki dómari, sem var fundinn sekur um að nauðga sex ára fósturdóttur sinni ítrekað og smita hana af tveimur kynsjúkdómum bar því við að barnið hefði viljað þetta. Hann hefur að öllum líkindum verið að spjalla við fyrrgreindan dómara.

Íslenskir dómsstólar eru frægir að endemum fyrir létta dóma í alvarlegum kynferðisafbrotamálum. Ekki svo að skilja að ástandið sé miklu betra annars staðar. Í löndum heittrúaðra múslíma er fórnarlambið t.d. oftar en ekki tekið af lífi. Íslenskir dómarar eru því komnir skrefi lengra en stéttabræður þeirra sem fyrirskipa þvílíkar refsingar. Við getum verið stolt af því að á Íslandi eru nauðgarar af og til leiddir fyrir dóm, stundum dæmdir og fá svo jafnvel að sitja inni bak við lás og slá...í nokkra mánuði.

Létt skal dæmt í léttvægum málum - eða hvað.

Ekki er annað að sjá en að íslenskir dómsstólar telji nauðgun, hvort sem hún er framin á barni eða fullorðinni manneskju, til léttvægra mála. Menn fá þyngri dóma fyrir að ræna sjoppur. Séu menn teknir með fíkniefni blasir við þeim sannkölluð helvítisvist. Svo vill til að þorra íslendinga finnst ámælisverðara að nauðga fólki en að liggja á skít í eina eða tvær pípur.

Það að nauðga manneskju er að ráðast á hana þar sem hún er veikust fyrir. Hún er svívirt andlega og líkamlega. Örin gróa að vísu. Marblettirnir hverfa og saumarnir eru teknir. Fóstureyðingar og sýklalyf vinna á óæskilegum fylgifiskum verknaðarins. Hitt situr eftir. Manneskjan hefur verið niðurlægð, ekki síst sem kynvera. Hún hefur verið svipt sjálfræði. Á hana hefur verið ráðist og hún tröðkuð í svaðið. Hún er varnarlaus. Þeir sem leggjast á börn nota sér traust barnanna og sakleysi. Algert varnarleysi. Sá glæpur að ráðast með ofbeldi á þann sem getur ekki varið sig gerir verknaðinn hræðilegri. Það hefur aldrei þótt góð tíska að sparka í liggjandi mann. Nauðgarar hafa hins vegar gert það að aðalsmerki sínu. Óáreittir.

Refsiramminn sem dómsstólar hafa til umráða vid sakfellingu kynferðisafbrotamanna kveður á um allt að 16 ára fangelsi. Þegar tekið er tillit til alvarleika brota á borð við kynferðisglæpi er illskiljanlegt hvers vegna þessi rammi er ekki nýttur. Í dag heyrir það til tíðinda ef kynferðisglæpamaður er dæmdur í meira en ársfangelsi. Alvarlegustu brotin, þar sem fórnarlambið hefur jafnvel verið skilið eftir dauða en lífi, skila mönnum inn í þrjú ár. Skýtur þetta ekki skökku við? Dómarar bera við dómvenju, að svona hafi þessum dómum alltaf verið háttað og því sé erfitt að breyta. Ekki stóð dómvenja í vegi fyrir mönnum þegar dómstólar hófu að þyngja refsingar fyrir auðgunarbrot og fíkniefnamisferli.

Þrátt fyrir háværar umbótakröfur, ekki síst á síðustu árum, hafa íslenskir dómsstólar verið tregir til að viðurkenna nauðsyn þyngdra dóma við kynferðisbrotum. Þvert á móti hafa þeir verið duglegir við að dæma menn í skilorðsbundna orlofsvist í nokkra mánuði með fulla persónuvernd þegar út er komið. Málatilbúnaðurinn er erfiður og langdreginn. Oft stendur orð gegn orði og fórnarlambið nýtur aldrei vafans. Við vitum nú öll hvað þessi börn hafa fjörugt ímyndunarafl!

Hinn almenni borgari hefur það eitt sér til huggunar að brotamennirnir verði látnir beygja sig eftir sápunni fyrir samfanga sína, því oftar, því betra.

Dómstólar hamra á því að við búum í réttarríki og menn séu saklausir þar til sekt sé sönnuð. Það er rétt. En munurinn er sá að þessir menn sem þó eru dæmdir eru sekir menn. Þeim ber að refsa. Það er engin refsing að fara inn í nokkra mánuði fyrir að hafa eyðilagt líf fólks. Níðst á því. Beitt það viðurstyggilegu ofbeldi, já, nauðgað því. Dómarar fara eins og kettir í kringum heitan graut þegar þeir eru krafnir svara. Bera fyrir sig venjur og siði sem eru jafn úreltir og lög um að mönnum leyfist að berja konurnar sínar sé stafurinn ekki meir en þumlungsþykkur. Þeir hunsa reiði almennings sem er orðinn leiður á því að fá ekki réttlætinu fullnægt. Vara við því að menn taki réttlætið í sínar eign hendur. En gera svo ekkert til að sporna við því að það gerist.

Fólk er hrætt um börnin sín. Fólk er hrætt um sjálft sig. Sú mýta að allt sé í lagi er ekki sönn, aðeins þarf að renna yfir skýrslur Neyðarmóttökunnar til að sjá það. Alvarlegum kynferðisbrotum og grófu ofbeldi hefur fjölgað mjög á undanförnum árum. Hópnauðganir. Tilraunir til manndráps. Á meðan gefa dómstólar ofbeldismönnum í skyn að þetta háttalag sé allt í lagi. Nokkurra mánaða fangelsisvist skaði nú ekki neinn. Brotin verða sífellt grófari en refsingarnar ekki. Hvers vegna?

Eru dómarar hræddir við að nota refsirammann til fulls? Þeim til huggunar skal fullyrt að varla myndi nokkur heilvita Íslendingur gagnrýna þyngri dóma í kynferðisbrotamálum, þó ekki væru fordæmi fyrir þeim. Er málið lögfræðilegt? Ekki frá sjónarhóli Alþingis! Íslenskir dómstólar verða að taka af skarið. Þeir verða að þjóna hlutverki sínu, því að vernda hinn almenna borgara og refsa þeim sem til þess hafa unnið. Eins og staðan er í dag espa þeir aðeins upp reiði, sárindi og hefndarþorsta. Þeir eggja fólk óbeint til að taka lögin í sínar hendur, á meðan þeir jarma eymdarlegan söng um að slíkt myndi grafa undan réttarríkinu. Þegar hinn almenni borgari les enn eina blaðafregnina um að X hafi verið dæmdur í 3 mánaða fangelsi, þar af 2 skilorðsbundna fyrir hrottalega nauðgun hugsar hann ekki um réttarríkið. Hvað veldur þessum tvískinnungi, ábyrgðarleysi og virðingarleysi fyrir fórnarlömbum nauðgana?


Auga fyrir auga, tönn fyrir tönn. Studum þurfa menn að reyna þjáningar annarra á eigin skinni til þess að skilja þær.

Það læðist að manni ljótur grunur um að kannski ætti einhver að bjalla í dómaraskikkjufetish-gaurinn.

góðar stundir

Maður hefur verið of lengi í útlöndum

Þegar manni finnst Lindahverfið hafa verið þarna síðan maður man eftir sér.

Ég er glöð og ég er góð

thví ÉG er komin heim.

Ég á ekki tölvu. Þess vegna hvarf ég úr bloggheimum um stund. Litla systir mín á tölvu. Ég gleymdi ad fá hana lánaða. Í kvöld er ég í heimsókn í Valorrahöll og brátt verdur snæddur grilladur Sæhrímnir. Og drukkinn Budvar, sem deilir fyrsta sæti á Ofurbjórlista Önnunnar med hinum belgíska Palm.

Ég kann ekki lengur að nota íslenskt lyklaborð.

Þad er í raun ýmislegt sem maður gleymir þegar maður hefur verið aðeins of lengi í útlöndum. Þad ad þurfa ad minna sig á að nota þ, ð og æ er bara eitt af því. Daginn sem ég kom heim skrúfaði ég fyrst frá heita vatninu til ad bíða eftir að þad hitnadi. Sama neyðarrökhugsunin og kemur manni heim á næturnar eftir of marga bjóra kom í veg fyrir ad ég fórnaði húð minni á altari hitaveituguðsins. Nokkrum dögum síðar fór ég í labbitúr með pabba suður með sjó. Sex mánaða dvöl á rennisléttu malbiki hefur leitt til þess ad það tók mig amk hálftíma að öðlast þrívíddarsjón á ný. Undanfarna daga hefur mér oft legið við oföndun vegna þess að hér þarf ég ekki lengur ad troða loftinu innum nasirnar. Hrikalegt.

Það er gott ad vera kominn heim. Ég er samt ekki búin að hitta helminginn af því fólki sem ég hef ætlad mér að hitta. Reyndar er ég búin ad vera á morgunvöktum síðan ég kom heim. Það leiðir til þess að ég neyti ítustu krafta til að mæta í vinnuna og sef svo allan daginn. Ég byrja á næturvöktum í vikunni. Þá verð ég viðræduhæf á ný.

Ofninn er heitur.

Ég ætla að fara að steikja þetta svín.

sjáumst.

Ég og lífid

Ég ákvad thad thriggja ára gömul ad ég aetladi aldrei ad gifta mig. Mér var sagt ad thad myndi breytast. Thad hefur ekki gerst. Mig langar ekkert ad gifta mig. Thad er baedi af greidasemi vid mig og mannkynid í heild.

Eina ástaedan fyrir thví ad ég myndi nokkurn tíma gifta mig vaeri sú ad mig langadi til ad halda veislu. Mér finnst gaman ad halda veislur.

Thad er hins vegar hörgull á mönnum sem til eru í ad giftast út af veislunni og thurfa svo ad skrifa undir skilnadarskjölin hradar en madur segir KOMDU THÉR Í BURTU FÍFLID THITT.
Thess vegna hef ég ákvedid ad GIFTAST MÉR.

Thegar ég er komin á besta giftingaraldur, segjum rétt yfir thrítugt, aetla ég ad halda grídarstóra veislu til heidurs MÉR. Thad verdur sko ekkert neitt brúdkaupstháttarkjaftaedi heldur alvöru lopapeysuveisla undir berum himni á aettaródalinu austur í sveit. Thar mun ég bera á bord ýmiss konar kraesingar og nóg af drykkjarföngum, leigja almennilega hljómsveit og rokka feitt. Brúdkaupstertan verdu med trölladeigsstyttu af MÉR á toppinum, vel trodinni ofan í kremid. Klikkad. Enginn tharf ad halda raedur sem fólk snöktir yfir...enda kaemust flestir í vandraedi ef their aettu ad segja eitthvad fallegt um MIG. Fólk má thó gjarnan koma med skemmtiatridi, thví svaesnari thví betri. Drukkid yrdi og dansad fram á rauda nótt og enginn faeri heim med theim sem hann kom med. Svona eiga brúdkaup ad vera.

Nú er bara ad finna einhvern sem vill gifta MIG MÉR. Hvar aetli Baháiarnir standi í svona málum?

gódar stundir

Hvernig á ad kvedja fólk

Á föstudaginn aetla ég ad halda gardveislu í nýja húsinu mínu eftir flutninga daudans. Thad er til thess ad ég nái ad kvedja alla ádur en ég fer heim. Thegar madur tharf ad kvedja marga í einu er best ad safna theim öllum saman á einn stad, standa uppi á stól og veifa eins og forsetinn. Svo segir madur eitthvad fallegt og allir segja SKÁL. Svo verda allir fullir.

Svona á ad kvedja fólk.

Thespark.com

hreykir sér af thví ad geta med allt ad 100% vissu sagt til um kynferdi fólks eftir thví hvernig thad svarar ákvednum spurningalista. Sparkmenn voru nokkud vissir um ad ég vaeri karlmadur. Ekkert nýtt thar.

Einhvern veginn finnst mér ad meira en helmingurinn af theim stelpum sem ég thekki myndu falla í thann flokk samkvaemt thessum maelingum.

Einn af thremur húsbraedrum mínum vard upprifinn vid fréttirnar og flýtti sér ad taka prófid. Hann var kona. Thess má geta ad Twan er taepir 2 metrar á haed, amk 130 kíló og lodnari en flestar konur myndu kaera sig um.

Okkur fannst thetta fyndid.

Ég las thad um daginn

... í bílabladi sem einn húsbraedra minna er áskrifandi ad, ad bílaframleidendur séu loks farnir ad taka konur alvarlega sem ökumenn - og thar af leidandi vaentanlega vidskiptavini. Thad gera their á eftirfarandi hátt.

Their hanna bíla sem hafa:

* Extra pláss í framsaetinu haegra megin svo audveldara sé ad sinna ungbarninu í bílstólnum

* Ísskáp í aftursaetinu med frystihólfi svo matvaelin skemmist ekki á leid heim úr búdinni

* Thvottavél í skottinu svo haegt sé ad thvo af ungunum á leid heim af leikskólanum

* Örbylgju í einni hurdinni svo audvelt sé ad hita pela ef thess er thörf

* Skúffur og bakka fyrir handtöskuna, bleyjurnar, gymdótid og meiköppid

* Playstation afthreyingarstöd í loftinu svo ekki thurfi ad hafa meiri samskipti vid börnin en aeskilegt er.

Thad er gott ad vera loksins tekin alvarlega í thessum heimi, almáttugur.

Aetli sé líka til svona bíll fyrir karlmenn?

Spyr sá sem ekki veit.