"Er víóluleikari í salnum?"

Thetta er umthad bil ólíklegasta upphrópun sem gaeti heyrst hvar sem er, hvenaer sem er. Ég heiti Anna. Ég er víóluleikari.

Thegar ég var lítil aetladi ég ad verda biskup thegar ég yrdi stór. Mér fannst svo snidugt ad mega standa uppi á svidi í kjól og thruma dómsdagsspár yfir skelkudum lýd án thess ad nokkur maetti taka fram í fyrir mér. Sem betur fer eltist biskupinn af mér med aldri og throska.

Svo aetladi ég ad verda dýralaeknir. Ég sem get ekki einusinni thraett orm á öngul. Thad plan féll um sjálft sig af augljósum ástaedum.

Thá datt mér í hug ad verda bókmenntafraedingur thví ég hafdi bitid thad í mig ad their ynnu vid thad ad lesa allan daginn. Thad fannst mér ekki ónýtt. Fadir minn fraeddi mig um thad ad bókmenntafraedingar thyrftu líka ad skrifa greinargerdir og laerdar baekur og gagnrýni fyrir Moggann í jólabókaflódinu. Thví nennti ég engan veginn.

Ljósid í myrkri óraedrar framtídar minnar birtist thegar ég var 12 ára. Mér datt í hug ad fara ad laera tónvísindi. Mig langadi ad laera tónlistarsögu og formgreiningu. Svo var ég einhvern tímann spurd hvar ég aetladi ad fá vinnu vid thad. Thar fór thad.

Svo fór ég í sagnfraedi. Áralöng aefing í ad lesa skrift Ara Karlssonar félaga míns skiladi mér ágaetiseinkunn í skjalfraedi. Ég skrifadi nokkrar ritgerdir. Maetti adeins í tímana sem voru eftir hádegi og fór á Mac med Orra thegar taekifaeri gafst. Svo haetti ég í sagnfraedi.

Nú aetla ég ad verda víóluleikari. Ég aetla ad gera thad ad aefistarfi ad spila á haeddasta hljódfaeri sinfóníuhljómsveitarinnar fyrir utan thríhorn. Ég aetla ad verda kennari. Og spila kammermúsík í frístundum. Langafi kalladi thad kamarmúsík. Thad finnst mér fyndid. Ég aetla ad verda blönk - thad er fyrirsjáanleg stadreynd fremur en beinn ásetningur. Allir vinir mínir sem eru á leidinni ad verda laeknar, lögfraedingar, hagfraedingar, stjórnmálafraedingar eda fyrstu ríku sagnfraedingar á Íslandi munu thurfa ad bjóda mér í mat reglulega svo ég haldi í velmegunarvaxtarlagid. Ég skal spila Elgar fyrir thá í stadinn.

Ég er voda kát yfir thví ad verda víóluleikari og eiga thad fyrir höndum ad ganga í HÍV - Hollvinafélag Íslenskra Víóluleikara. Thad eru ekki margar stéttir sem eiga sér thess konar félag. Thad er glediefni. Sama thó ég muni aldrei spá dómsdegi á sannfaerandi hátt.

gódar stundir.

Hengja og skjóta alla helvítis öfgamenn

Thetta er uppáhalds einnar-línu-brandarinn hans pabba. ( Ad medtöldum "hentu í mig hamrinum - ái." brandaranum.) Mér finnst hann líka rosalega fyndinn. Thad fyndna vid hann er í fyrsta lagi mótsögnin sem felst í setningunni. Afskaplega heimspekilegt og úthugsad plott. Í ödru lagi er hann fyndinn vegna thess ad hann er fullkomlega sannur.

Thessi brandari verdur mér nákomnari med hverjum deginum sem lídur. Thad er nákvaemlega thetta sem er ad eiga sér stad akkúrat núna um vída veröld. Thad er verid ad hengja og skjóta alla helvítis öfgamenn. Og veruleikinn er svo grimmur ad ég er naestum thví haett ad hlaeja ad honum.

Mest finn ég thó fyrir sannleiksgildi brandarans thegar ég laet mig dreyma um ad byggja blýhvolf yfir Bandaríkin og drita svona eins og 1000 feitum kjarnorkusprengjum á thau. Steikja hr. Bush yfir haegum eldi svo hann fái forsmekkinn af Helvíti og thurrka út allt thetta helvítis raudhálsapakk svo restin af heiminum geti fengid ad lifa í fridi, elska fridinn og strjúka kvidinn. Djöfull vaeri thad gott a helvítin.

Svona fer fyrir alla jafna fridelskandi manneskjum eins og mér á strídstímum. Hengjum og skjótum alla helvítis öfgamenn!

gódar stundir

Sem á brjóstum borid

Ég er med lítil brjóst. Thad er í föduraettinni minni. Mér finnst thad fínt eins og adrir eiginleikar sem ég hef úr theirri aett.

Thegar ég var 13 ára var ég thó ekki med nein brjóst. Thad fannst mér öllu verra. Allar vinkonur mínar og bekkjarsystur voru med brjóst. Sumar meira ad segja med ansi stór brjóst. Og gengu í brjóstahöldurum. Ég öfundadi brjóstgódar vinkonur mínar ekki beint af bringuprýdinni. Annad og verra var ad mér fannst ad thad hlyti ad vera eitthvad ad mér fyrst ég vaeri ekki med nein brjóst. Allir voru med brjóst. Ég thekkti meira ad segja stráka sem voru med staerri brjóst en ég. Thó thad hafi ekki komid til af gódu.

Ég ákvad ad gera bragarbót á og heimtadi ad fá ad kaupa mér brjóstahaldara. Fram ad thví hafdi ég skartad misslitnum bómullarnaerfötum úr Hagkaup med miklu stolti enda thaegileg med afbrigdum. Nú vildi ég vera viss um ad fá blúndur og slaufur á mín naerföt. Thad skyldi sjást og sannast ad ekkert vaeri ad mér. Módir vor var ekki alveg á thví ad brjóstahaldarans vaeri thörf. Hún sá thó ad thetta var mér mikid hjartans mál. Og gaf eftir.

Fyrsta brjóstahaldarann minn keypti ég á thví herrans ári 1993, ad vori til nánar tiltekid. Eva vinkona mín kom med mér enda vissi hún miklu meira um brjóst og brjóstahaldara en ég, af augljósum ástaedum. Vid fórum í búdina Ég og Thú á Laugaveginum. Ég var skíthraedd um ad thad yrdi hlegid ad mér. En thad gerdist ekki. Hálftíma eftir ad vid löbbudum inn í búdina vorum vid komnar aftur út á götu og ég var ordin stoltur eigandi ad UNDRAHALDARA. Mig minnir ad vid höfum fengid okkur ís í tilefni af thessum tímamótum.

Ég fór heim og prófadi undrahaldarann med mikilli eftirvaentingu. Thegar ég leit í spegil sá ég ad hann virkadi alveg ágaetlega. Thad mótadi ad minnsta kosti fyrir einhverju sem leit út eins og brjóst. Ég var ágaetlega sátt. Og tók ad ganga í brjóstahaldara thó engin vaeru brjóstin til ad halda uppi. Fullkomin blekking. Hagkaupsnaerfötin fengu ad gista dýpstu afkima naerfataskúffunnar.

Ég gekk í brjóstahaldara í 6 ár. Á theim tíma miskunnadi almaettid yfir mig og bjó til á mig alvöru brjóst thó lítil vaeru. Thad var mér mikill léttir. Mér thótti thó aldrei neitt sérstaklega thaegilegt ad vera í brjóstahaldara. Í svoleidis flíkum eru alskonar vírar, saumar, blúndur og drasl sem flaekist fyrir manni sé madur ekki theim mun vissari um hvernig thad virkar. Klemmurnar og festingarnar eru miserfidar vidfangs og ég fattadi stundum alls ekki hvernig ég átti ad koma mér úr einhverri blúnduflíkinni sem mér hafdi á óskiljanlegan hátt tekist ad koma mér í. Thetta gat valdid vandraedagangi í verslunarferdum. Ég haetti smám saman ad fara í naerfatabúdir án fylgdar. Auk thess passadi thetta dót aldrei almennilega á mig. Ég gekk meira í thví af hreinni thrjósku.

Loksins gafst ég upp. Eftir áralanga thrautagöngu af blúnduspennitreyjum sem mig klaejadi undan, pössudu ekki yfir bakid á mér, stungu á mig göt med lausum vírum og gerdu mig ad fífli í fatabúdum ákvad ég ad thetta gengi ekki lengur. Ég lagdi brjóstahöldurunum. Ad eilífu. Hagkaupsnaerfötin voru grafin upp á ný. Ég er frelsud kona í dag. Mér finnst ég ekki eins sexí í neinu og teygdum götóttum bómullarnaerbuxum.

Ég er med lítil brjóst. Fín brjóst sem valda mér ekki nokkru hugarangri. Thau sveiflast ekki yfir axlirnar á mér thegar ég hleyp. Thau valda mér ekki bakverkjum. Thau eru bara á sínum stad. Gudi sé lof fyrir genitíkina. Lengi hef ég thó velt thví fyrir mér hvernig ég eigi ad losa mig vid fortídina á tilkomumikinn hátt. Ég komst ad nidurstödu ekki alls fyrir löngu. Thegar ég kem heim í sumar aetla ég ad kveikja í öllu helvítis blúndudraslinu og dansa strídsdans kringum bálid.

gódar stundir.

Enginn er eyland.

Frelsi er fallegt ord. Hamingjusamt, létt og fer vel í munni. Enda er thad vinsaelt ord. Mér reiknast svo til ad medalmadur taki sér thad í munn amk. thrisvar á dag. Ég tala ekki um sé madur Heimdellingur.

Frelsi er fallegt ord, um thad geta allir verid sammála. Thad lífgar upp á hversdagsleikann. Faer mann til ad anda léttar. Thad faerir med sér hamingjutilfinningu sem fá önnur ord geta keppt vid. Indaelt ord. Frelsi frelsi frelsi. Madur flissar af kátínu.

Frelsi er eitt af mínum uppáhaldsordum. En thad er med uppáhaldsord eins og uppáhaldsmat. Madur notar thad spari. Thví midur er thad thó ekki alltaf svo. Ákvedinn hópur manna hefur tilhneigingu til thess ad klína thví utaná og innaní allt sem thad segir. Their rökstydja hugmyndir sínar med ordinu einu. Togar thad úr samhengi, afskraemir og skrumskaelir. Auk thess ad vera fallegasta ord í heimi er frelsi einnig thad misnotadasta.

Ég sé ekki frelsi í thví ad vera á kafi í dópi vegna thess ad madur hefur frelsi til ad gera hvad sem manni sýnist. Frelsi til ad eydileggja líkama sinn og sál!? Ég sé ekki frelsi í thví ad hagnast á eymd annarra. Ég sé ekki frelsi í thví ad skapa efnahagslegt og menntunarlegt bil milli fólks og mismuna fólki á grundvelli efnahags. Ég sé ekki frelsi í thví ad sprengja lönd og thjódir fyrir efnahagslegan ávinning.

Vid erum ekki ein í heiminum. Enginn er eyland. Allt í kringum okkur er fólk. Og samfélag er byggt á fólki. Heilbrigdu samfélagi er haldid saman af SAMÁBYRGD. Vid berum ábyrgd hvert á ödru. Vid hjálpumst ad. Adeins á thann hátt er haegt ad ganga úr skugga um ad enginn lídi skort. Sá sem eydileggur líf sitt med neyslu fíkniefna drepur ekki adeins sjálfan sig. Hann veldur fjölda manns áhyggjum og sorg. Hann eydileggur líf annarra. Líf sem hann á ekki sjálfur og hefur thar med engan rétt á ad eydileggja. Thad er ekki frelsi. Thad er ábyrgdarleysi og heimska. Thad sama gildir um alla thá sem nota fallegasta ord í heimi til ad fódra gerdir sínar.

Frelsi finnst adeins í samfélagi thar sem allir hafa jafna möguleika. Jafna möguleika og hvatningu til ad leita sér menntunar Thar sem allir hafa almennilega til hnífs og skeidar og thak yfir höfudid. Thórbergur Thórdarson sagdi í Bréfi til Láru ad fátaekt kaemi í veg fyrir andlegt líf. Hvernig aetti fólk sem hefdi áhyggjur af ad lifa af naesta dag ad geta notid menningar og lista. Med fátaekt og skorti vaeri andlegt líf theirra heft á medvitadan hátt. Er thad frelsi?

Thegar mannkynid lifir saman í sátt og samlyndi, thegar enginn lídur skort, thegar engum er mismunad á grundvelli trúar, kyns eda kyntháttar getum vid farid ad tala um frelsi. Ekki fyrr. Og megi their skammast sín sem thangad til misbjóda fallegasta ordi í heimi.

gódar stundir.

Ad geta betur

Thegar ég var lítil, á ad giska fimm, sex ára, var spurningakeppni framhaldsskólanna thad skemmtilegasta sem ég vissi. Ég sat eins og límd fyrir framan sjónvarpid thegar keppnin var á dagskrá og fylgdist andofa med öllum gáfumennunum ausa úr fjóshaugum visku sinnar. MS tvíburarnir voru hetjurnar mínar. Mér fannst their alveg ógedslega flottir.

Ég var fródleiksfúst barn og med árunum vard thad sport hjá mér ad svara spurningunum á undan keppendunum sem tókst oftar en ekki. Thad fannst mér stud. Mér fannst ég hafa talent. Ég ákvad, ad thegar ég faeri í menntaskóla skyldi ég komast í Gettu Betur lidid. Rúlla upp öllum vitleysingunum sem vissu ekki hvada ár Júlíus Sesar var myrtur.

Ég vann ötullega ad thessu markmidi mínu. Ef spurningakeppni af einhverju tagi var haldin í grunnskóla var ég med og lét ljós mitt skína. Litla systir var lögd í einelti fyrir ad eiga skrítna systur. Ég held hún hafi verid fegnari en ég thegar loks kom ad thví ad ég skyldi fara í menntaskóla.

Ég aetladi aldrei í MR. Ég aetladi í MH. En mig langadi ad laera latínu og MH tók hana af kennsluskrá einmitt árid sem ég hefdi átt ad setjast á skólabekk. Thessvegna fór ég í MR. Sigurganga MR í GB var thá rétt ad hefjast en ég vissi thad ekki. Mér var líka alveg sama. Ég var komin til ad laera latínu í elsta menntaskóla landsins. Bekkurinn minn var nördabekkur. Mér fannst ég vera komin heim.

Thá gerdist thad sem mér hefur ekki enn tekist ad útskýra.Skyndilega langadi mig ekkert sérstaklega ad komast í spurningalidid lengur. Var thad vegna thess ad mér fannst ég ekki vita nógu mikid thrátt fyrir allt? Var thad vegna thess ad ég vissi ekkert um íthróttir eda Júróvisjón? Eda vegna thess ad ég er stelpa og their myndu aldrei taka mig inn thví ég myndi trufla Máttinn fyrir theim á aefingum? Eda vegna thess ad ég var ad reyna ad halda mér á floti í skólanum og tónskólanum og hafdi engan tíma til ad sökkva mér ofaní GB af ástrídu? Einhvern veginn missti ég allan metnad fyrir thví ad komast í Gettu Betur lidid. Bernskumetnadurinn fyrir bí.

Ég fór aldrei í forkeppnina opinberlega. Ari vinur minn Karlsson raendi thó oftar en einu sinni spurningablödunum og hlýddi mér yfir. Í fimmta bekk hefdi ég verid medal theirra 5 efstu. Ásamt Gunnari vini okkar myndudum vid Ari hid háskalega spurningalid 4B sem svo eftirminnilega vann Ratatosk '97 og fór í úrslit árid eftir. Vid aefdum aldrei. Né sídur hittumst sérstaklega til ad styrkja lidsandann. Vid vorum bara ad skemmta okkur. Konunglega, ef út í thad er farid. Thad var mér nóg.

Samt velti ég thví stundum fyrir mér hvad hefdi gerst hefdi ég látid á thad reyna ad komast í spurningalidid. Hvort their hefdu thorad ad taka mig inn. Hvad thá hefdi gerst. Aetli karlaveldid sem óneitanlega ríkti og ríkir enn innan spurningalids MR hefdi vogad ad stíga skref í framfaraátt. Hvort ég hefdi ordid kófdrukkin mubla í GB sigurpartíinum sem MR-ingar virdast vera ordnir áskrifendur ad, sitjandi í eldhúsinu á Lynghaganum röflandi um bjölluspurningar sídustu 10 ára og sofnandi med hljódnemann í fanginu...? Fengi alltaf hjartslátt á vorin thegar naer draegi keppni? Kannski vaeri ég núna ad thjálfa litla laglega drengi og stúlkur í ad verda spurningalidsstjörnur. Hefdi svosem ekkert haft á móti thví...

Aetli hlutirnir hefdu farid á annan veg hefdi ég farid í MH?

gódar stundir

Hinn ameríski baggalútur

er snidugur

Flug og ríd

Hin ósýnilega hönd markadarins hefur af alvisku sinni fundid upp nýjan ferdamáta. Í stad thess ad bjóda erlendum ferdamönnum upp á rútuferdir um endalaus öraefi thar sem ekkert er ad sjá, margra daga göngutúra í óútreiknanlegu vedri og gláp á svoköllud náttúruundur hefur flugfélag allra landsmanna, Flugleidir, ákvedid ad nýta sér audlind sem hefur legid ónýtt hingad til. Greddu íslenskra kvenna.

Í nýlegri auglýsingaherferd meints flugfélags gefur ad líta stórkostleg bod um sódalegar helgar og einnar naetur gaman. Fyrir thá sem ekki skilja ensku (thad virdist vera thó nokkud algengt ef marka má yfirlýsingar bladafulltrúa flugfélagsins) fylgja auglýsingunum myndir af aesilegu, fáklaeddu kvenfólki í ledjuslag. Thannig er gengid úr skugga um ad auglýsingin nái til sem flestra. Varla tharf ad taka fram ad stúlkurnar á myndunum eru föngulegar mjög, enda íslenskar ad aett og uppruna. Gefid er í skyn ad taki menn thessu kostabodi og fljúgi til Íslands yfir helgi bídi theirra hjardir óthreyjufullra kvenna sem tilbúnar eru í slaginn - og thad allsendis ókeypis.

Íslenskar konur hafa löngum verid lofadar fyrir fegurd sína og andlegt atgervi. Ekki hefur heldur thótt spilla ad thaer búa yfir heilmiklu kynferdislegu sjálfstaedi og thykir ekkert tiltökumál ad velja sér medreidarsveina til einnar naetur gamans. Thessi sidur theirra, ad stíga idulega fyrsta sporid til nánari kynna, hefur oft komid flatt upp á marga erlenda ferdamenn sem haett sér hafa út í skemmtanalíf Íslendinga. Theim sem finnst ad konur eigi ad sitja med hendur í skauti og bída rólegar eftir thví ad einhver láti svo lítid ad reyna vid thaer verda oftast fyrir töluverdu menningaráfalli. Hinir sem komnir eru adeins lengra á thróunarbrautinni njóta thess ad thurfa ekki ad thykjast aetla ad giftast einhverri til ad ná sér í drátt og skemmta sér konunglega. Líka thegar theim er hent út morguninn eftir.

Thrátt fyrir ordspor sitt eru íslenskar konur thó ekkert vergjarnari en adrar konur á thessari jörd. Munurinn er einfaldlega sá ad í stad thess ad sitja og stara hundsaugum upp á öll karlmennin í kringum sig sýna thaer áhuga sinn í verki sé hann til stadar. Jafnrétti kynjanna byggist nefnilega ekki adeins upp á jafnrétti til náms, vinnu, launa og tháttöku í samfélaginu. Thad byggist líka upp á jöfnu kynferdisfrelsi.

Ég skammast mín andskotann ekkert fyrir ad íslenskar konur séu sagdar lauslátar fram úr hófi. Ég skammast mín enn sídur fyrir thann sid theirra gegnum aldirnar ad auka vid fátaeklegt genamengi landsmanna med thví ad taka útlendinga fram yfir heimamenn. Hefdu thaer ekki gert thad vaerum vid innraektadri en ord fá lýst og thá vaeri ekki thetta fallega svarta hár í föduraettinni minni. Ég skammast mín ekki fyrir ad reyna vid menn ad fyrra bragdi. Hvers vegna í ósköpunum aetti ég ad gera thad? Ekki skammast karlmenn sín fyrir ad reyna vid konur ad fyrra bragdi og hvers vegna aetti annad ad gilda um konur?!

Thad sem mér finnst öllu verra er ad íslenskt fyrirtaeki í eigu Íslendinga dragi sjálfstaedi íslenskra kvenna í kynferdismálum nidur á nidurlaegjandi, plebbalegt plan med hallaerislegri auglýsingaherferd. Thad er heldur ekki eins og íslenskar konur, sú grada kventhjód sem vísad er til á svo fjálglegan hátt, séu ad sofa hjá hverjum sem er. Hafid thid séd gaurana sem koma í thessar ferdir? Gud minn gódur.....

gódar stundir.

Thad sem er fyndid

Litla systir mín er fyndin. Jafnvel thegar hún gerir grín ad mér. Eda kannski einmitt thá?!

Tungumálaördugleikar

Í fyrradag horfdi ég á sjónvarpid. Euro News, nánar tiltekid. Thar var sýnd innrás bresks herfylkis inn í íraskan bae. Verkefni herfylkisins virtist einna helst vera ad sparka upp hurdum, draga menn íklaedda hlýrabolum út um dyr og graeta kvenfólk. Stórskemmtilegt sjónvarpsefni. Skemmtilegast var án efa thegar their ýttu hlýrabolamönnunum nidur á hnén og midudu byssum á hnakkann á theim.

Á medan öllu thessu stód öskrudu hermennirnir alveg ógurlega mikid. Óttalega var thad eitthvad klént. Their skipudu hlýrabolamönnunum ítrekad ad "face the fucking wall" og áréttudu skipunina í hvert skipti med thví ad pota rifflunum örlítid milli rifjanna á theim. Svipurinn á hlýrabolamönnunum benti ekki til neins annars en their hefdu thad sama í huga. Samt héldu hermennirnir áfram ad góla. Og ordbragdid, almáttugur.

IF THEY DON'T UNDERSTAND ENGLISH, JUST SHOUT AT THEM A BIT LOUDER

kannski héldu hermennirnir ad hlýrabolamennirnir skildu ekki ensku. Ég lái theim thad ekki, ég var í mestu erfidleikum med ad skilja thennan Lundúnaaettada undirheimavadal sem út úr theim vall. Tungumál byssunnar er samt úniversalt. Sértu med byssu vid hnakkann á thér, ekki ad tala um mann fyrir aftan byssuna sem er greinilega eitthvad stressadur og aepir töluvert, thá ertu ekkert ad aesa thig. Og thó, kannski voru their bara ad góla upp á sportid. Thad eykur áhrifin töluvert.

Thetta voru greinilega ekki Ameríkanar. Ameríkanar myndu aldrei gera sig uppvísa ad thvílíkum munnsöfnudi. Var thad kannski ekki í Ameríku thar sem kvikmyndaeftirlitid bannadi vissa Indiana Jones mynd vegna thess ad Indy sagdi f-ordid?! Ádur hafdi honum tekist ad salla nidur heljarinnar mannsöfnud med vélbyssu ad vopni. Áhorfendur höfdu thar ad leidandi fengid ágaetis innsýn í anatómíu mannslíkamans thar sem vid blöstu mis-taettir mannslíkamar hvert sem litid var. Skemmtilegt, svona fraedsluefni. Ameríkanarnir thurfa ad stroka ansi margt út af hljódrásinni í thessari frétt ef hún á ad fást leyfd til sýninga í henni Ameríku.

Ef their sýna thá einhverntíma thad sem rétt er.

gódar stundir.

Ég er hátekjumanneskja

Alveg satt. Ég er hátekjumanneskja. Ríkidaemi mitt ofbaud svo reglugerd Lánasjóds Íslenskra Námsmanna ad their sáu sig naudbeygda til ad létta af mér ábyrgdinni af 40% af námsláni thessa árs. Ástaedan? Jú, ég asnadist til ad vinna mér inn mánadarlaun sem nádu rétt yfir fátaekramörk allan sídasta vetur.

Sídustu 2 árin ádur en ég lagdi af stad út í hinn stóra heim vann ég ad medaltali 12 stunda vinnudag. Ad jafnadi fóru 5 klukkustundir í kennslu. Adrar 5 í aefingar, mínar eigin sem og med ödrum. 2 í straetóferdir thar sem ég leysti heimsmálin í huganum og adra heimavinnu (sem ég trassadi eins og mér var framast unnt). Sumarvinna og helgarvinna í thjónustu vid fatlada. Spilad vid giftingar á sumrin. Jardarfarir á veturna.

Sem leidbeinandi í fidluleik (í 60% stödu samanlagt í 2 skólum), almennur svartamarkadsspilari, studningsfulltrúi á sambýli og nemandi var ég ad vinna mér inn taepar 70.000 krónur í nettótekjur á mánudi. Af thessu borgadi ég leigu, allt mitt uppihald, innbú, stórglaesilegan fidluboga auk thess sem ég hélt uppi 4 páfagaukum í eldhúsinu. Ég vard snillingur í ad telja krónur og aura. Ég get haldid 3 rétta matarbod fyrir 12 manns fyrir 5000 krónur. Ef gestirnir koma med vínid....

Á skattframtalinu mínu segir ad ég hafi farid yfir 800.000 krónur í árstekjur árid 2002. Thad er í sjálfu sér grídarleg fjárhaed. Hún minnkar kannski adeins ef henni er deilt í 12. En samt grídarleg fjárhaed og sjálfsagt ad leggja til hlidar svona eins og helminginn af henni til thess ad geta sídar farid til útlanda í nám á fullu námsláni á alveg ad vera haegt. Ekki satt?!

Á umsókn minni til LÍN stód ad ég hefdi haft 700.000 krónur í tekjur á sídasta ári. Skattframtalid mitt jók 100.000 krónum vid thá upphaed. Fyrir thá sök missi ég 250.000 krónur úr höndunum. Ég var ad vísu á máladeild en er thetta ekki svolítid skakkt reiknad?

Ég er alveg sjódandi vond.


Their sem samid hafa reglugerd LÍN hafa ábyggilega aldrei thurft ad hafa áhyggjur af nokkrum sköpudum hlut. Börnin theirra fara ekki á námslán. Thau fá kreditkortakálf frá mömmu og pabba. Gott hjá theim. Thau mega thad alveg fyrir mér. En ég vil líka hafa efni á thví ad hafa thak yfir höfudid og borda stöku sinnum.

Á einhver uppskriftina ad Molotovkokkteil?!

gódar stundir